Lumipas pa ang ilang oras.
Unti-unting tumahimik ang buong bahay matapos ang kaguluhan. Ang mga ilaw sa sala ay dim na lamang, at ang paligid ay nababalot ng mabigat na katahimikan.
Sa loob ng kwarto, nakahiga si Lia sa kama. Namumugto ang kanyang mga mata sa kakaiyak. Sa wakas ay nakatulog din siya, dala ng pagod at emosyon na kanina pa niya kinikimkim.
Makalipas ang ilang sandali, marahang bumukas ang pinto.
Pumasok si Gino.
Tahimik siyang naglakad papunta sa kama at umupo sa gilid nito. Matagal niyang tinitigan ang mukha ng kanyang asawa. Kahit tulog si Lia, bakas pa rin sa kanyang mukha ang lungkot at pagod.
Napabuntong-hininga si Gino.
Dahan-dahan niyang hinaplos ang buhok ni Lia.
“Ang kulit mo talaga,” mahina niyang bulong.
Ilang sandali pa ay bahagyang gumalaw si Lia. Unti-
