Elle’s POV
Napangiti ako, bago ko tuluyan lisanin ang itinuring kong tahanan halos isang taon mahigit rin iyon. Finally, I’m going home. Ang bawat sulok noon nakaukit na sa utak ko. Saksi ang silid na iyon sa mga panahon na umiyak ako, tumawa at masaya. Ngayon panibagong yugto na naman ang aking buhay ang aking tatahakin.
Paris, last shoot — done.
Award — achieved.
Annulment — granted.
And yet, the best part of the story was this: I am finally going home.
“Ready?” tanong ni Mav habang inaayos ang luggage ko. Napalingon ako sa kanya at ngumiti.
“Yeah,” maaliwalas na wika ko at pinadaan ng aking daliri ang kama. “It’s time.” Lumapit siya sa akin at pumulupot ang braso niya sa maliit kong bewang.
“Sana pala bininyagan muna natin itong kama mo.” Nanlaki ang mga mata ko.
“Maverick!”
