Hellaina’s POV
Mainit ang hangin nang bumaba ako sa sasakyan ni André, dala ang dalawang maleta na tila ba mas mabigat pa kaysa sa dati. Kasama ko si André, bitbit ang isang folder na puno ng listings ng mga paupahan. Sa unang pagkakataon ramdam ko na naging malaya ako. Hindi ko alam kung matatawa ba ako o iiyak. Kahapon lang, nakatira ako sa isang mansion na parang palasyo. Ngayon, naghahanap ako ng maliit na apartment na kasya sa natitirang dignidad ko, at ang niyurakan kong pagkatao.
“Dito tayo magsimula,” sabi ni André, tinuturo ang isang lumang gusali na may karatulang For Rent. “Malinis naman. Hindi kasing laki ng mansion mo, pero practical.” Aniya at malungkot na tumingin sa akin. Napailing ako, pilit na ngumiti.
“Hindi ko naman kailangan ng chandelier, André. Basta may bubong
