AVA’s POV
HINILA na ako ni Sylvia. Ang unang klase namin sa Architectural Design and Form ay parang eksenang kinuha mula sa art film, malawak na silid, mataas ang kisame, at mga glass windows na hinahayaan ang araw na sumingit sa loob. It was huge. Ibang-iba talaga ang pagmamahal ng mga French sa art. Para sa kanila ito ang linya propesyon na pang habang buhay. The beauty of art is priceless. Even the diamond has no match.
“Ugh, bakit parang mas intimidating ‘tong class na ‘to?” bulong ni Sylvia habang inaayos ang sketchpad niya.
“Maybe kasi late tayo,” mahinang sagot ko, pabulong din, humagikhik ako dahil kita ko ang kaba niya.
Paglingon ko, nando’n na siya, si Blaze. Observant at tahimik lang, nakaupo sa harap, nakatingin sa professor na nagsusulat ng “Design begins with purpose” sa
