Ang dapithapon sa Maldives ay parang isang obra maestra—malambot ang langit, may halong kahel, rosas, at ginintuang liwanag na tila kinulayan para lamang sa dalawang taong nagmamahalan. Habang papalubog ang araw, ang mga alon ay kumikislap na parang libo-libong bituin na nalaglag at tumira sa dagat. Tahimik, malumanay, at tila sinasabing: ito ang gabi para sa kanila.
Si Sebastian ay tahimik na nakatayo sa veranda ng villa, hawak-hawak ang dalawang wine glasses habang ang hangin ay humahaplos sa balat niya. His muscles relaxed, pero ang mga mata niya—sharp, intense, soft all at once—ay nakatutok kay Althea na papalapit mula sa loob ng villa.
At nang makita niya ito… napangiti siya. Hindi lang basta ngiti—kundi ‘yung ngiting alam mong ramdam hanggang puso.
Si Althea, nakasuot ng simpleng
