Hindi agad bumalik sa trabaho si Sebastian matapos isara ang pinto ng opisina niya.
Nanatili siyang nakaupo, nakasandal sa executive chair, nakatitig sa kisame na para bang may makikita siyang sagot doon. Ang opisina—na dati’y simbolo ng kontrol at kapangyarihan—ay biglang naging masikip. Parang kulang sa hangin. Parang bawat pader ay may tainga.
Alam niyang kumakalat pa rin ang mga bulungan sa labas.
Alam niyang bawat galaw niya ay binabasa, binibigyan ng kahulugan.
At higit sa lahat, alam niyang hindi lang ito tungkol sa kanya.
Ito ay tungkol sa isang babaeng piniling manahimik para sa kapakanan ng lahat.
Hinimas niya ang batok niya, mariing pumikit.
Isang linggo na lang.
Isang linggo ng pagpipigil.
Isang linggo ng pagiging CEO bago muling maging isang lalaking may sariling desi
