Maaga pa rin ang paligid sa airport — but the air already buzzed with the rhythm of departures.
Announcements echoed faintly across the terminal, people rushing with coffee in hand, the smell of roasted beans mixing with perfume and metal.
Pero sa gitna ng lahat, parang lumambot ang mundo para kay Althea.
Suot niya ang cream slacks at white blouse niya, at sa bawat hakbang, ramdam niya ang t***k ng puso niya — steady pero hindi kalmado.
Hinila niya nang bahagya ang maleta, pinilit maging composed kahit na ang mga palad niya, malamig.
At doon, sa tapat ng Gate 6, nakita niya siya.
Sebastian Castillo — in a crisp navy suit, sleeves rolled neatly, no tie, pero mukhang mas commanding pa rin kaysa kahit sinong lalaki sa paligid.
Nakahawak ito sa cellphone, tila may binabasa, pero nang ma
