Maaga pa lang, gising na si Althea.
Ang unang narinig niya ay ang mahinang kalansing ng alarm clock sa bedside table, kasunod ng tunog ng mga ibong tila sabay-sabay na bumabati ng “good luck.”
For the first time in days, hindi siya ginising ng kaba—kundi ng kakaibang excitement na hindi niya maipaliwanag.
Nakatingin lang siya sa kisame ng ilang segundo bago siya bumangon. The morning light streamed softly through the window curtains, painting the room in warm gold.
Malinis na ang kama, neatly folded ang blanket, at sa gilid, nakatayo ang maletang kulay beige — puno ng mga damit na ilang beses niyang inayos kagabi dahil hindi mapakali sa kaka-isip.
Habang binubuksan niya ang drawer para kunin ang passport at itinerary, napatingin siya sa maliit na sticky note na iniwan ni Isabella kaga
