Paglabas ni Sebastian sa pantry, naiwan si Thea sa gitna ng tiles, fingers still trembling, parang may invisible storm na humahaplos sa buong katauhan niya. Hindi niya alam kung ilang minuto siyang nakatayo roon, hindi maka-move, hindi maka-disconnect sa nangyari.
Boundaries.
She said it.
She meant it.
Pero bakit parang lalong gumulo ang mundo niya?
Huminga siya nang malalim, kinuha ang malamig na tubig, at pilit lumabas ng pantry na parang walang nangyari. Pero sa bawat hakbang, pakiramdam niya sinusundan siya ng memorya ng boses ni Sebastian… yung mababang timbre… yung paraan ng pagbitaw niya sa salitang professional, parang tinitikman muna nito bago ibigay pabalik sa kanya.
She tried to walk faster.
Pero hindi siya makatakas sa bigat na iniwan nito.
Pagdating niya sa shared inte
