Ang unang gumising ay si Althea.
Pero iba ngayon.
Hindi siya tulad kahapon na mabigat ang mata sa antok—ngayon, mabigat ang dibdib.
Nakatihaya si Sebastian sa tabi niya, isang braso ang nakaunan sa kanya, at siya… nakapulupot ang kamay sa dibdib nito habang nakikinig sa steady, mababang heartbeat niya.
Last morning.
Pagdilat pa lang niya, sumakit na agad ang puso niya.
Ayaw pa niya.
Not yet.
Hindi pa siya ready umalis.
Hindi pa siya ready bitawan ‘tong moment na para bang nasa sariling mundo lang sila.
Hindi pa siya ready bumalik sa Manila, sa reality na kailangan nilang magtago ulit.
She studied his face—relaxed, soft, vulnerable in a way na siya lang ang nakakakita. Yung kilay nitong medyo nakakunot kahit tulog, yung lips na bahagyang nakabuka, yung buhok na gulo-gulo pero sob
