Mainit ang sikat ng araw, pero hindi nakakasunog.
‘Yung tamang init lang ng tropical morning, sinasabayan ng malamig na simoy ng hangin mula sa dagat.
Sa villa, tahimik pa — maliban sa mga huni ng ibon at sa banayad na hampas ng alon.
Nagising si Althea sa liwanag na pumapasok sa puting kurtina.
Napapikit-pikit siya, bago napangiti.
Maldives. Right. I’m actually here.
Bumangon siya, naka-white robe lang, sabay lumakad papunta sa veranda.
At doon siya napatigil.
Sa malayo, sa mismong harap ng villa, may lalaking lumalangoy sa malinaw na tubig ng dagat.
Sebastian Castillo.
Walang suot kundi dark trunks, ang katawan ay kumikislap sa araw — matangkad, broad-shouldered, at bawat galaw niya sa tubig ay parang eksena sa isang luxury resort ad.
Every stroke was strong, precise, effortle
