Paglabas nila ng building matapos ang meeting, mahigpit pa rin ang aura ni Sebastian. Diretso itong naglalakad, hawak ang coat sa isang kamay at cellphone sa kabilang kamay, parang wala siyang ibang nakikita kundi trabaho. Ang mga empleyado na nakakasalubong nila, halos yumuko o umiwas ng tingin, halatang ramdam ang bigat ng presensya niya.
Althea, on the other hand, halos magtago sa likod niya habang naglalakad. Para siyang invisible sa harap ng lahat, pero alam niyang hindi iyon totoo. Sa bawat bulungan ng mga tao sa hallway, ramdam niya na napapansin din siya.
God… bakit ba ang hirap magpaka-normal kapag siya ang kasama ko?
Pagdating nila sa parking area, bumukas agad ang pinto ng black SUV. Siya pa rin ang nag-drive, parang normal lang. Tahimik si Sebastian habang binabaybay nila an
