Tahimik na nakatingin si Althea sa baso ng wine na unti-unti niyang iniikot gamit ang dulo ng daliri. Hindi niya alam kung bakit parang ang tagal ng gabi, o bakit kahit simpleng ingay ng kutsara’t tinidor ay parang sinasabay ng puso niyang nagwawala sa dibdib.
Kaharap niya si Sebastian Castillo—ang lalaking hindi mo kailanman masasabing ordinaryo. Hindi lang dahil sa itsura, kundi sa presensiya. ‘Yung tipong kahit tahimik lang, punô ng sigla ang paligid. Lahat ng kilos niya may ibig sabihin, bawat sulyap may dalang tanong na ayaw mong sagutin.
“Why do you keep fidgeting?” tanong ni Sebastian, habang iniiangat ang wine glass niya at tinitigan ito sa ilaw.
“I’m not,” mabilis na depensa ni Thea, halos matapon ang hawak niyang kutsara.
Sebastian chuckled, mababa at malambing ang tawa. “You
