Tahimik ang hallway ng executive floor ng Castillo Group, ngunit sa pandinig ni Althea Velasquez, bawat yabag niya ay parang alon na bumabalik sa kanya—mabigat, maingay, at puno ng tensyon.
Kakatapos lang ng meeting. Lahat ay tila normal: mga papuring may halong inggit, mga tinging nagtataka kung paano isang intern ang nagawang umupo sa tapat ni Sebastian Castillo mismo.
Ngunit sa loob niya, hindi pa rin kumalma ang dibdib niya.
Breathe, Thea. Tapos na. Trabaho lang ‘to.
Pinisil niya ang folder sa kamay, pilit binubura sa isip ang mga titig na tila sumisid sa kaluluwa niya kanina—lalo na ‘yung sa boss niya.
Kaya nang marinig niya ang isang boses sa likod niya, alam niyang hindi magandang senyales iyon.
“Still pretending you don’t care, Althea?”
Napalunok siya.
Bagaman sanay na siya
