Tanghaling tapat na. Dapat masaya na ako dahil finally makakain na rin—pero ang bigat pa rin sa dibdib ko. Para akong nilulunod sa guilt at takot. May ilang araw pa naman bago ang ultimatum ni Elian. Isang linggo para pumili.
At ngayon, heto na naman si Watt Forteros.
“Lunch tayo sa office ko,” sabi niya kanina habang palabas ako ng elevator. Walang tanong. Walang pilit. Pero sa tono ng boses niya, alam kong hindi rin iyon alok—utos na may lambing.
“Sige po,” sagot ko, kahit sa loob-loob ko gusto ko sanang umiwas.
Pero kabig na kabig pa rin ang puso ko. Hindi ko siya kayang tanggihan. Kahit umiwas ako, kahit umiiyak ako gabi-gabi sa apartment, kahit may nagbabanta sa pamilya ko—basta nandiyan si Watt, bumabalik lahat.
Pagdating ko sa opisina niya, naka-set up na ang lamesa. Dalawang t
