CHAPTER NINE

1243 Words
SUMANDAL sa kanyang upuan si Adriano at pinagmasdan ang babae mula ulo hanggang paa. Hindi niya mapigilan ang sarili na hindi palagpasion ang pagkakataon. “Tell me, Maxine,” mababa niyang sabi. “Magkano ka?” deretso niyang tanong. Hindi man lang kumurap si Maxine sa tanong ng lalaki. Hindi siya nabigla at hindi siya nasaktan. At lalong hindi siya nagalit. Sanay na siya sa ganoong tanong. Sa mundong ginagalawan niya, madalas siyang tingnan ng mga tao bilang isang babaeng may presyo. Bahagya siyang napangiti habang iniikot ang baso sa kanyang mga daliri. “Mukhang gigil na gigil ka sa akin, Yorme.” Napangisi si Adriano. “Hindi mo sinagot ang tanong ko.” “Tinanong mo ba ako bilang mayor o bilang lalaki?” “Both.” Napatawa si Maxine. “Ang problema sa mga lalaking katulad mo, akala ninyo lahat mabibili.” “Hindi lahat.” “Pero karamihan.” Nagkibit-balikat si Adriano. Pagkatapos ay dahan-dahang yumuko si Maxine at tumingin diretso sa mga mata nito. “Paano kung sabihin kong hindi pera ang kailangan ko?” Bahagyang nagsalubong ang kilay ni Adriano. “Then what do you want? Sabihin mo sa akin kung ano ang kailangan mo at ibibigay ko.” Sandaling natahimik si Maxine. Sa wakas ay lumabas ang seryosong ekspresyon sa kanyang mukha. “Hindi lahat ng tao lumalapit sa mayayaman dahil gusto nila ng pera.” “Then why are you here? Huwag mong sabihin sa akin na kaya mo ginagawa ito for pleasure dahil sa pagkaalala ko ay sinabi mo na may boyfriend ka. Isa pa, hindi naman kayo mayaman hindi ba?” Napabuntong-hininga siya sa sinabi ni Mayor Adriano. “Dahil minsan, may mga bagay na hindi kayang bilhin ng ordinaryong tao.” Naramdaman ni Adriano na may mas malalim na ibig sabihin ang mga salita nito. May tinatago si Maxine. At habang mas lalo niya itong nakikilala, mas lalo niyang gustong malaman kung ano iyon upang makuha ang gusto niya. “Interesting,” mahina niyang sabi. “Trust me, Mayor,” sagot ni Maxine habang bahagyang ngumiti. “Hindi mo pa alam kung gaano ka-interesting ang buhay ko.” “Kaya nga ako interesado sa'yo,” direkta niyang sabi. “You got my attention the moment I saw you. At hindi iyon madaling mangyari.” Napangiti si Maxine ngunit hindi agad nagsalita. Sa halip ay pinagmasdan lamang niya ang mayor na tila sinusubukang alamin kung seryoso ba ito o isa lamang iyon sa mga linyang sanay na sanay na nitong gamitin. “Really?” tanong niya. “Yes, really.” Natawa nang mahina si Maxine. “I'm sure you've said that to a lot of women.” “Not like this.” “That's what they all say.” Napailing si Adriano habang nakangiti. “See? That's exactly what I'm talking about. Hindi ka basta-basta nagpapadala.” “Maybe because I've heard every possible line from powerful men.” “Then let me be honest.” Bahagyang tumaas ang kilay ni Maxine. “I'm listening.” Humugot ng malalim na buntong-hininga si Adriano bago nagsalita. “I find you attractive. Very attractive. But that's not the only reason I'm sitting here.” Natahimik si Maxine. “Then what's the reason?” “Gusto kita, gusto kitang i-kama. Gusto kong maramdaman ang init ng katawan mo,” titig na titig na wika ni Adriano sa babae habang inaabot ang kamay nito at bahagyang pinisil. Napansin niya si Maxine na bahagyang napalunok dahil sa kanyang sinabi. “Sa tingin mo ba talaga ay pumapayag ako na ikama ng mga kliyente ko?” tanong ni Maxine. Ang kabog ng dibdib niya ay abot hanggang langit. Hindi agad nagsalita si Maxine. Naiilang siya sa bawat paghaplos ni Adriano sa kanyang kamay. Sanay siyang makakita ng paghanga, pagnanasa, at interes sa mga mata ng mga lalaki. Ngunit ang tingin ni Adriano ay parang may hinahanap na sagot na siya mismo ay hindi maipaliwanag. Humugot ng malalim na buntong-hininga ang mayor bago muling nagsalita. “Alam mo, Maxine, wala akong pakialam kung ano ang ginagawa ninyo ng mga kliyente mo.” Bahagyang tumaas ang kilay ng babae. “Talaga?” Tumango si Adriano. “Because to be honest, I don't care.” Natahimik si Maxine. Hindi iyon ang sagot na inaasahan niya. Karamihan sa mga lalaking nakikilala niya ay mabilis humusga. Kapag nalaman ang trabaho niya, biglang nagbabago ang tingin sa kanya. Pero si Adriano ay tila walang pakialam. “O baka magaling ka lang magsinungaling,” mapaglaro niyang sagot. Napangiti ang mayor. “Possible. Politician ako.” Napatawa si Maxine. “Finally, may isang honest na sagot ka rin.” Ngunit agad ding naging seryoso si Adriano. “I'm serious.” Nawala ang ngiti sa labi ng babae. “Hindi ko kontrolado ang nakaraan mo. Hindi ko rin kontrolado ang mga desisyong ginawa mo bago tayo nagkakilala. At wala akong karapatan na husgahan ka dahil hindi ko alam ang buong kwento mo.” Bahagyang kumabog ang dibdib ni Maxine. Bihira siyang makarinig ng ganoong salita. “Then why are you interested in me?” Hindi agad sumagot si Adriano. Pinagmasdan muna niya ang babae na tila maingat na pinipili ang sasabihin. “Because everybody in that bar was looking at your face.” Napakunot-noo si Maxine. “And?” “But when I looked at you, parang wala kang pakialam kung may tumitingin o wala. Most people want something from me. Favors. Connections. Money. Influence. Lahat may agenda.” “Kasama na ako doon?” Direktang tumingin sa kanya si Adriano. “Hindi ko pa alam pero dahil interesado ako sayo lahat naman ay kaya kong ibigay.” Bahagyang ngumiti si Maxine. “Smart answer, yorme...” “I know.” Napailing si Adriano habang natatawa. Mayabang. Confident. At sanay makuha ang gusto. Pero sa kabila ng lahat ng iyon, hindi maikakaila ni Maxine na matalino ang lalaking nasa harapan niya. “Then let me ask you something, Yorme.” “Go ahead.” “What if malaman mo ang buong katotohanan kung bakit bandito ako ngayon sa harapan mo?” Hindi agad sumagot si Adriano. Sa halip ay tumitig lamang siya sa kanya ng ilang segundo. “Then I'll decide after that.” Bahagyang napangiti si Maxine. “At least honest ka.” “Always. Ayoko ng paligoy-ligoy. Kapag sinabi kong gusto ko ang isang tao sasabihin ko,” ani pa ni Adriano sabay lapit ng upuan kay Maxine. Napansin niyang natigilan ito. “Ayoko ng maraming usapan pa, Maxine. Hindi naman mahalaga sa akin ang lahat. Ang gusto ko lang malaman kung game ka ba sa gusto ko?” Napalunok si Maxine. Masyadong malapit na sa mukha niya ang mukha ni Yorme. Bagamat naiilang siya ay hindi siya umiwas ng tingin. Nakipagtitigan siya rito. Nagulat pa siya nang mapansin ang bukol sa harapan ng lalaki na bahagyang gumalaw. Nagulat siya sa kanyang reaksyon dahil napakagat labi siya. Huli na para umiwas sa lalaking kaharap dahil mabilis nitong sinunggaban ng halik ang kanyang labi. Nagulat na lamang siya nang biglang ipinasok nito ang dila sa bibig niya….Gusti niyang umuwis pero tila hinihigop nito ang buong pagkatao niya. Bahagya pa siyang napapitlag nang hawakan nito ang kamay niya at inilagay sa harapan nito. Para siyang nakuryente ng maramdaman ang tigas sa ibaba ng suot nitong pantalon. Aalisin niya sana ang kamay niya pero lalo pa iyong idiniin ng lalaki. “Yorme.” “Ohhhhh. I’m horny!” he moaned.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD