"Bu ne?!" diye bağırdım bir an, sesim kontrolümün dışında kalarak bayağı yüksek çıkmıştı. Akın, hemen öne doğru eğilip telefonu elimden aldığında, bakması için bekledim.
Habere baktı ama yüzünde hiçbir değişiklik olmadı. Telefonu bana uzatıp sırtını koltuğa yasladığında, ona şüphe dolu baktım. "Bu nasıl olur? Bizim oraya gideceğimizi nereden biliyorlardı?"
"Bilmelerine gerek yok, biri haber değeri olan bu fotoğrafı onlara satmış da olabilir." dedi umursamaz bir ifadeyle.
"Öyle mi?! O zaman 13 Eylül'de nişanlanacağımızı nereden biliyorlar?"
Yine istifini bozmadan yanıtladı.
"Magazinciler her şeyi bilir, bundan sonra olacakları da bilecekler. Buna kendini alıştırsan iyi olur, en azından daha fazla şaşırmamak için."
"Sanırım bundan hiç şikâyetçi değilsin," dedim kinayeli bir ifadeyle.
