Sadece bir anlık tüm kötü düşünceleri ve anıları geride bırakıp, yaşadığım şu güzel anın tadını çıkarmak istedim.
Yaram acıyordu, bu yüzden onu uyarmak zorunda kaldım. "Akın, dur ne yapıyorsun? Dikişlerim patlayacak!"
Durdu ve beni yere bıraktı ama kolları hâlâ bana dolanmış hâldeydi. Gözlerime baktı ve eğilip dudaklarını dudaklarıma bastırdı. Ondan gelen bir öpücük sahranın ortasında su içmek kadar güzeldi. Susuzluğumu gideriyordu.
"Şimdi müstakbel nişanlımın biraz dinlenmesi gerek."
Güldüm.
"E izin ver de dinlenelim o zaman."
"Tamam," dedi ve beklemediğim anda beni kucağına aldı. Kollarımı boynuna dolayıp, yanağını ısırdım. Biraz daha sıktığımda, "Aaa!" diye inletti ortalığı, "ne yapıyorsun?"
"Isırıyorum," diyip yine ısırdım ama canını yakmayacak kadar. "Isırmayı seviyorum, bu sen
