Üçüncü kattaki odanın önüne geldiğimizde kapıyı açıp kolumu bıraktı. Kolumu ovarak içeriye girip, birkaç adım sonra durdum. Kapı arkamdan kapanınca buğulanan gözlerimi kırpıştırdım. "Ben sadece şaka yaptım," diye tamamladım cümlemi, sessizce.
Kolumu ovalayarak geçip yatağa oturdum. Öfkelendiği için söylüyor, biliyorum ama yanlış. Kimseye böyle şeyler söylememeli. Kibarlıktan, nezaketten nasibini almamış demek ki. Annesi ve kardeşiyle aynı kanı taşımıyor sanki.
Daha sabahın köründe yine beni bu odaya kapatıp gitti. Peki ben tüm gün böylece bu odanın içinde mi oturacaktım? Ben birkaç saat bile yerimde duramıyorum, günlerce bu evde, bu odada boş boş ne yapacağım? Neyi bekliyorum ben? Suçsuz olduğumu neden ıspat edemiyorlar? Hani elleri kolları pek uzundu Akcan ailesinin, basit bir hırsızl
