Gergin bekleyiş başlamıştı. Koltuğun tepesine oturmuş, parmaklarımı oynatarak sessizce bekliyordum. Kapı çaldı, Akın'la göz göze geldim. Ayağa kalktık ve beraber kapıya doğru ilerledik. Elimi eline kenetledi ve omzunun üzerinden son bir kez bana bakıp kapıyı açtı.
Bahçede bir sürü polis aracı vardı, polisler bahçedeki adamlara diz çöktürmüşlerdi. Bir tek Mikail ayaktaydı ve iki kişinin omzundan bastırmasına rağmen oturmuyordu. Ellerini arkada kelepçeleyen polis, sopayla ayağının arkasına vurdu ama Mikail sarsılsa da diz çökmemek için direndi. Akın'a ve bana baktı. Akın ona bakarak başını bir kez eğince, Mikail kendini bıraktı ve dizlerinin üzerine çöktü.
Kapıdaki komiser Akın ile gayet saygılı bir konuşma yapıyordu. Korumalara yapılan tavrın aksine Akın'a farklı yanaşmaları ilgimi çekmiş
