9 Ağustos, 09.⁰⁰
Şile
Dakikalarca, kulaklarımı sıkıca tutmama rağmen o çirkin sesleri duydum. Bunları duyacağımı feryat edişini duymayı yeğlerdim.
Sesler kesildiğinde ellerimi kulaklarımdan ayırıp dikkatle dinledim. Kapının kapanma sesini duyduktan sonra ayağa kalkıp kapıya yaklaştım. Anahtar deliğinden bakarak kontrol ettim. Yoklardı. Kapı kulpunu yavaşça aşağıya bastırıp, aralıktan salona baktım. Bu sefer gülüşmeler duydum, annem ile babamın odasından ama oradaki babam değildi. Zaten babam bu kadar gülmezdi.
Parmak uçlarında ilerledim. Annemin telefonu masanın üzerindeydi. Onu alıp kendi odama döndüm tekrar. Kapıyı kapattıktan sonra aşağıya çöküp, babamın numarasını - bildiğim tek numarayı - tuşladım ve telefonu kulağıma götürdüm. Çaldı... Çaldı... Ve nihayet açıldı.
"Dinliyorum."
