Yüzündeki o şaşkın ifadeyi, tedirginliği bir ömür izleyebilirdim ben. Ne kadarını duyduğumu hayatındaki her şeyden daha fazla merak ediyordu şimdi. Ağır adımlarla ahşap çalışma masasının etrafından dolanırken, parmaklarını masanın üzerinde gezdiriyordu. Sol taraftan çıkıp sakince bana doğru yaklaşırken, orman yeşili gözlerini bir kez olsun kırpmamıştı. Tam karşıma dikildiğinde ona, "Her şeyi duydum! Ne bu cesaret Akın bey? Sabancıları karşına alabilecek kadar mı döndü gözün? Seni mahvedeceğim!" diyebilirdim ama bunun yerine salağa yatarak, "İstediğin her şeyi yaptım, şimdi kedimi görebilir miyim?" diye sordum, masum bir ifadeyle.
Yeşil gözlerini kıstı ve ellerini cebine attı. Biraz daha yaklaştı. Gözlerine bakabilmek için başımı kaldırmıştım. O ise tıpkı bir düşman gibi ayaklarıma, sonra
