Episode [28] แกล้ง
"กรี๊ดดดดดด..!" เธอกรีดร้องอย่างบ้าคลั่งก่อนที่ผมจะลุกจากเก้าอี้แล้วปัดเนื้อปัดตัวออกอย่างนึกรังเกียจ
"โชคดีนะครับ :)" ผมพูดจบใด๋ก็เงยหน้าขึ่นมามองผมทั่งนํ้ามือเล็กบีบเข้าหากันแน่นเนื้อตัวสั่นเทาไปด้วยความโกรธ
"คิดว่ามันจะจบแค่นี้รึงไง !?"
"อย่างเธอจะทำะไรฉันได้ ?"ผมก้มหน้าไปถามเธอด้วยสีหน้าท้าทายก่อนที่ผมจะละความสนใจและเเสยะยิ้มมุมปากเดินถอยห่างออกมาจากร่างของเธอรเรื่อยๆจนถึงหน้าโรงหนังก็พบคริสตัลยืนรออยู่..
"โหดจริงครับบอส.." เสียงคริสตัลเอ่ยแซวผมด้วยสีหน้ายิ้มๆก่อนที่มันจะเดินประกบหลังตามมา
"แน่นอน" ผมเอ่ยตอบคริสตัลในขณะที่เรากำลังเดินลงบันไดเลื่อนท่ามกลางสายตาของผู้หญิงที่ต่างจ้องมองบางคนถึงกับยกโทรศัพท์ขึ่นมาถ่าย..
"น่ารำคาน.." ผมพึมพำเบาๆก่อนจะเร่งฝีเท้าออกมาจากห้างสรรพสินค้าจนถึงโรงรถคริสตัลก็เดินไปยังฝั่งคนขับ
"วันนี้ยังเหลือนัดคุยงาน.."
"กลับ" ในขณะที่
