Unforgettable Love

chapter 11

Pain

Hindi talaga natin maikakaila na may mga nasasabi tayong masama, na nakakapanakit sa damdamin ng mga tao na pag sasabihan natin nito.

Sometimes, you have to make a big mistakes to figure out how to make things right, mistakes are painful but they're the only way to find out the reality.

Sa pagtatapos ko ng high school ay maraming nangyari sa loob ba naman ng higit dalawang taon, na graduate ako ng halung lungkot at saya. Masaya ako dahil naka graduate ako bilang with high honor student pero parang walang halaga lahat ng mga medalya na nakuha ko.

"Anyone can give up, it's the easiest thing ever. But to hold it together when everyone else thinks you'd fall apart is true strength."

"Don't give up just because you had a bad day. Forgive yourself and do better tomorrow."

" Life has its ups and downs, mostly downs, but just promise me to never give up, never."

Ito yung lagi kong pinanghahawakan kapag may mga problema ako lalo na ngayon dahil halos ma down na ako sa problemang dumating sa pamilya namin. Natanggal Kasi sa trabaho ang papa ko dahil sa na stroke siya, okay lang sana kung natanggal siya sa trabaho wag lang sana siya na stroke.

Hindi pa namin malalaman kung hindi tumawag yung isang katrabaho niya. Pinapauwi namin siya pero ayaw niya dahil magiging okay naman daw siya 'lagi naman ganun yung palusot niya.

" Pa, umuwi kana please...dito kana lang" pag mamakaawa ko, pinilit kong hindi umiyak pero Hindi ko mapigilan.

Hindi siya nag salita kasi hindi siya makapag salita, ano ba namang problema ito...

Naririnig kong sinusubukan niyang magsalita pero hindi ko siya ma intindihan dahil nahihirapan siyang mag salita.

" Pa, please naman po,oh. Kahit ngayon lang making naman po kayo saakin bilang anak niyo, dahil ayaw ko pong nahihirapan kayo, kaya ko naman pong mag aral madami pong paraan para makatapos ako, Papa naman please... please papa mag pauwi kana... aalagaan ka namin dito..." halos hindi ko na rin mabigkas ng mabuti ang sinabi ko dahil sa iyak.

Crying doesn't indicate that you're weak. Since birth, it has been a sign that you're alive.

In a way life is like climbing a mountain you struggle to get to the top were everything is just so perfect but with one wrong step you fall back to the bottom with everything falling on top of you.

" Andey pumasok kana sa kwarto mo, ako na lang kakausap sa papa mo "

" Pa, wag ka mag alala saakin mag aaral ako ng mabuti makakapag tapos ako pangako, ipapasyal kita sa Paris, diba yun yung gusto natin puntahan, pa... Yung makita natin at mahawakan ang Eiffel tower sa Paris tapos sa Germany Neuschwanstein Castle..."

" Tapos diba, papa sabi mo ikaw yung mag sasabit ng mga m-medalya saakin pagkatapos ko ng college, tapos kapag naging Architect na ako pupuntahan natin yung mga Lugar na gusto nating puntahan..."

Biglang akong natigilan sa pag sasalita ng naputol ang linya, dahan dahan kong ibinababa ang telephone, at hindi parin mawala ang hikbi ko.

Bilang isang anak mahirap, mahirap na malayo ang magulang , pero paano naman sa magulang mas mahirap sa kanila na malayo sa pamilya niya maibigay lang ang panganagailangan nila.

Life is going to knock you down, and that's okay. What's not okay is when you let it keep you down. Tears are the silent lullabies that carries you to sleep.. heartaches that your soul just couldn't keep.

" Andey narinig mo ba ang sinabi ko!..." Galit na sigaw ng mama ko saakin, tinignan ko siya pero galit lang ang nakita ko sa mukha niya.

" Hindi niyo naman po kailangan sigawan ako para marinig ko kayo..." Matamlay kong sabi at daretso na akong pumasok sa kwarto ni double lock ko pa ang pintuan.

Struggle in life makes you tough and inculcates fighting quality. It shapes you as a person of strong will power and prepares you to take hard times in your stride without fear and with confidence. Therefore never shy off struggle in life,

"Life will always be hard on you, but it doesn't mean you should give up. " Paulit ulit ko itong sinasabi sa isip ko, para naman medyo gumaan ang pakiramdam ko.

Tinignan ko ang buong kwarto ko na may mga picture namin ni papa hindi kasi mahilig makisali si mama kapag nag pipicture kami kaya wala kaming family picture, ewan ko ba kung bakit ayaw niyang makisali saamin ni papa kapag nagpipicture kami.

Una kong tinignan yung picture namin 15 years ago bata pa ako nun, third birthday ko nakasakay kami sa kalesa tapos nakasuot pa ako ng pang Disney princess na dress kasi gusto ko maging prinsesa kapag sa birthday ko 'yun Kasi yung sinabi ko kay papa.

" Papa gusto ko sa next birthday ko totoong sa Neuschwanstein Castle na. Gusto ko kasi maging totoong princess..." Masaya ko pa noong sabi kaya papa

" Oo naman anak... pero hindi muna sa ngayon siguro saka na kapag may pera na si papa at prinsesa ka naman talaga kahit hindi ka mag damit pang prinsesa."

Naalala ko pa yung naging escorts ko noon yung kababata kong si Chase Hendrix Rodger half american na nasa American na ngayon, siguro nakalimutan na ako noon sa tagal na rin naming hindi nag kita malamang nakalimutan na nun ang itsura ko.

Pangalawa kong tinignan yung 10 years ago yung ni drawing ko ang Eiffel tower sa Paris medyo hindi pa ganon ka ganda ang pinag drawing ko kasi bata pa ako noon. Tawag pa namin noon dito ni papa Giant letter A Kasi mukha kasi siyang letter A.

" Papa alam mo kung saan yung pinaka malaking letter A sa buong Mundo?" Tanong ko pa noon kay papa habang nag luluto siya.

" Pinaka malaking letter A?... Isa lang yung alam ko na pinaka malaking letter A sa buong mundo na gusto kong puntahan... Iyon ay ang Eiffel tower sa Paris..."

" Eiffel tower? yun po ba ang tawag dito?" Tanong ko sabay pakita nung drawing ko.

" Wow... ang galing naman ng anak ko manang mana ka talaga saakin..." masayang pa niyang sabi noon sabay kuha nung cellphone niya at nag picture kami kasama yung drawing ko.

Nakaka miss yung mga panahong masaya lang kami parang walang problema. Nag babago talaga ang buhay ng tao, katulad ko.

You can't always decide who walks into your life, but you can decide which window to throw them off.You have a choice. You can throw in the towel or you can use it to wipe the sweat off your face.

" Pain doesn't hurt if it's all you've ever felt.