IVZaterdag 22 augustus
Het initiatieritueel is midden in de nacht afgelopen, maar al bij het krieken van de dag gonst het hier van de bedrijvigheid.
Ik loop mijn piepkleine kamertje uit, nog half slapend en in mijn pyjama.
Het lijkt alsof elke gelovige een precieze taak heeft: koken, het vuur brandend houden, op de knieën zitten bidden voor een standbeeldje.
Ik stap op de enige af die mijn vriend is.
‘Goed geslapen?’ vraagt Stefania. Ik heb geen oog dichtgedaan.
‘Als een roosje’, fluister ik.
‘Waarom praat je in mijn oor?’ vraagt ze verbaasd.
Ik buig me weer naar haar toe: ‘Ik weet niet of ik mag praten of zoals gisteren moet zwijgen.’
‘Buiten de tempel zijn we allemaal broeders, we kunnen zeggen wat we willen’, verduidelijkt Stefania.
‘Beter ook. Is hier ergens een bar?’
‘We zi
