‘Dat moet je dan vragen aan je leidinggevende en de personeelsdienst moet dan goedkeuren dat je week verschoven wordt, maar …’
Stefania kijkt me ongelovig aan, haar bank werkt op een heel andere manier.
‘Wat een bureaucratie, bij ons is het veel eenvoudiger: ik bel en zeg dat ik vrij neem.’
‘Kan ik niet doen, maar ik ben wel nieuwsgierig naar die Heilige Schaal en de inscriptie daarop. We kunnen wel gaan, maar alleen als we nu meteen vertrekken en morgenavond terug in Siena zijn.’
‘We doen het zoals jij wilt, maar dan moeten we ons wel haasten.’
Ik heb nog een laatste, uiterst belangrijke vraag: ‘Mag ik weten waar we naartoe gaan?’
‘Heeft Everemondo dat niet gezegd? Naar Wewelsburg in Duitsland.’
‘In Duitsland? Nu?’
Ze knikt.
Er wordt weer aangeklopt. Stefania doet open en er komt
