VMaandag 24 augustus
Ik ben vanochtend vroeg wakker geworden. Ik ben nog vermoeid na de reis, maar nog meer nieuwsgierig naar de calque van de inscriptie. Ik neem het blad dat Bruxa uit het kasteel heeft meegenomen. Een grote schimmelvlek heeft de eerste letters uitgewist, maar de rest van de tekst is nog leesbaar, zij het met moeite, en ik noteer de tekst op een blad.
[ - - - ]ius DO et Christianis et omnibus liberam potestatem sequenDi religionem quam quisque vult.
Niet te geloven, ik kan het niet geloven. Dit is een heel beroemde tekst, ook al … Ik haal de originele tekst uit mijn bibliotheek.
‘Het is het Edict van Constantijn!’ roep ik in de telefoon.
‘Kun je niet op z’n minst een goeiemorgen zeggen?’ antwoordt een geïrriteerde stem.
‘Goeiemorgen Chiara, begrijp je wel wat ik heb
