‘Wat voor belangrijks stond er dan wel op?’ vraagt Bruxa nieuwsgierig.
Costantino is verrast door de vraag.
‘Vraag jij dat aan mij? Jij hebt de calque, heb je hem niet gelezen dan?’
Bruxa heeft geen honger meer.
‘Het was in het Latijn, ik begreep er niets van. Ik dacht hem te geven aan …’
Costantino gaat rechtstaan.
‘Zeg me nu niet dat …’
Bruxa kijkt naar de grond.
‘Ik heb het blad … aan de bankbediende gegeven.’
Costantino prikt met een vinger in de borst van de jongeman.
‘Je zit daar goed, tussen die heidenen, je bent al even stom als zij.’
Bruxa wil zich verdedigen: ‘Maar voordat … Nou ja, ik heb een foto gemaakt met mijn mobieltje, hierzo.’
Costantino vergroot de foto en kijkt er lang naar.
‘Het is moeilijk te lezen, maar ik weet aan wie we het kunnen vragen. Stuur maar do
