IXDinsdag 1 september
Ik word moeizaam wakker. Mijn ogen zitten nog dicht en ik denk dat ik thuis ben, maar wanneer ik ze opendoe, wordt mijn troosteloze situatie weer duidelijk.
Ik had nooit gedacht dat ik nog eens opgesloten zou worden. Iedereen kent me als een ernstig en precies persoon: misschien iets minder ernstig dan ik lijk, maar precies ben ik wel, een beetje te precies. Daarom zou niemand geloven dat ik in het verleden als eens het risico heb genomen in de cel gegooid te worden.
Het was in 1993, een magisch jaar, dat van Erasmus. Een unieke kans om een nieuwe taal te leren, Spaans. Er gaan maar weinig mensen naar Duitsland om de taal van Cervantes te leren, maar voor mij was het wel zo. Ik heb al gezegd dat ik, toen ik Duitsland aankwam, geen woord van de taal sprak. Nu moet i
