Wanneer Costantino de open zee heeft bereikt, legt hij de motor stil. Voor hij doet waarvoor hij gekomen is, gaat hij op zijn knieën zitten en vouwt zijn handen samen.
‘Heer, vergeef mij voor wat ik ga doen. Mijn daad is voor de glorie van de Allerhoogste, opdat Zijn naam nog meer mag stralen.’
Costantino neemt de schaal en wil hem in stukken breken op de vloer van de boot wanneer …
‘Stop, doe het niet!’ roept een stem uit het ruim.
Hij draait zijn hoofd om.
‘Wie …’
‘Blijf op je knieën zitten’, beveelt de stem.
Voor hem staat een vrouw met een pistool in de hand.
‘Wie ben jij?’ vraagt hij nogmaals.
‘Doet er niet toe.’
Hij heeft dit gezicht al eerder gezien.
‘Jij stond op een foto die Bruxa mij in Duitsland heeft getoond. Ben jij geen vriendin van …’
Ze laat hem zijn zin niet af
