หลังจากเหตุการณ์หน้าคฤหาสน์
พีทก็กลับไปในที่สุด
แต่นินิวยังรู้สึกหงุดหงิดไม่หาย
เธอเดินตามวิศณุเข้ามาในบ้าน
“คุณทำแบบนั้นทำไม”
วิศณุหยุดเดิน
“แบบไหน”
“ที่ไปพูดแบบนั้นกับเพื่อนฉัน!”
วิศณุหันกลับมามองเธอ
“เขาจะพาเธอไป”
“ก็ใช่! ฉันต้องกลับมหาลัย!”
วิศณุเงียบไปครู่หนึ่ง
ก่อนจะพูดสั้น ๆ
“งั้นพรุ่งนี้ฉันจะพาเธอไป”
นินิวขมวดคิ้ว
“คุณ?”
“ใช่”
เธอทำหน้าสงสัย
“คุณจะไปมหาลัยกับฉันเนี่ยนะ”
วิศณุยักไหล่
“มีปัญหา?”
นินิวส่ายหน้าเบา ๆ
“เปล่า…แต่แปลกดี”
—
เช้าวันต่อมา
รถสปอร์ตสีดำคันหรูจอดอยู่หน้ามหาลัย
นักศึกษาหลายคนหันมามองทันที
“ใครอะ รถโคตรแพง”
“ดาราหรือเปล่า”
ประตูรถเปิดออก
วิศณุก้าวลงมาก่อน
ด้วยส่วนสูงและใบหน้าหล่อคม ทำให้หลายคนหยุดมอง
นักศึกษาหญิงเริ่มกระซิบกัน
“หล่อมาก!”
“ใครเนี่ย”
นินิวที่นั่งอยู่ในรถเริ่มรู้สึกอาย
“ฉันลงเองก็ได้”
วิศณุไม่ตอบ
เขาเดินมาเปิดประตูให้เธอ
นินิวลงจากรถ
ทันทีที่เธอก้าวออกมา
สายตาทั้งมหาลัยก็จับจ้องมาที่เธอ
เพื่อนผู้หญิงกลุ่มหนึ่งรีบวิ่งเข้ามา
“นินิว!”
“เธอหายไปไหนมา!”
นินิวหัวเราะแห้ง ๆ
“เรื่องมันยาว…”
เพื่อนอีกคนกระซิบ
“แล้วผู้ชายคนนั้นใคร”
นินิวหันไปมองวิศณุ
เขายืนพิงรถอย่างสงบ
แต่สายตาคมกำลังมองไปรอบ ๆ เหมือนระวังอะไรบางอย่าง
เพื่อนของเธอกระซิบอีก
“แฟนเหรอ!”
นินิวหน้าแดงทันที
“ไม่ใช่!”
ทันใดนั้นพีทก็เดินเข้ามา
“นินิว”
เขามองวิศณุเล็กน้อย
บรรยากาศเริ่มตึงอีกครั้ง
พีทพูดกับนินิว
“วันนี้มีเรียนด้วยกัน ไปเถอะ”
เขากำลังจะเดินเข้ามาใกล้
แต่เสียงหนึ่งก็ดังขึ้น
“เดี๋ยว”
ทุกคนหันไปมอง
วิศณุเดินเข้ามาช้า ๆ
สายตาคมมองพีท
ก่อนจะพูดเสียงเรียบ
“ฉันจะมารับเธอตอนเย็น”
นินิวอึ้ง
“คุณไม่ต้อง—”
แต่วิศณุพูดต่อ
“อย่าไปไหนคนเดียว”
น้ำเสียงจริงจังจนเธอเถียงไม่ออก
เขาหันหลังจะเดินกลับไปที่รถ
แต่ก่อนจะขึ้นรถ
เขาหันมามองเธออีกครั้ง
“ระวังตัว”
รถสปอร์ตคันหรูขับออกจากมหาลัย
ทิ้งไว้แต่สายตานักศึกษาทั้งมหาลัยที่ยังมองตาม
เพื่อนของนินิวรีบเข้ามาล้อมทันที
“กรี๊ด!”
“ผู้ชายคนนั้นใคร!”
“หล่อมาก!”
นินิวถอนหายใจ
ก่อนจะพึมพำเบา ๆ
“มาเฟีย…”
แต่เธอไม่รู้เลยว่า
การที่วิศณุโผล่มาที่มหาลัยวันนี้
ไม่ได้มีแค่เหตุผลเดียว
เพราะบางที
ศัตรูของเขา
อาจกำลังเริ่มเข้ามาใกล้เธออีกครั้ง