ตอนที่ 13 : อยู่กับฉัน
หลังจากเหตุการณ์หน้ามหาลัย
วิศณุก็พานินิวขึ้นรถทันที
บรรยากาศในรถเงียบมาก
นินิวนั่งกอดกระเป๋าแน่น
ส่วนวิศณุกำพวงมาลัยจนเส้นเอ็นขึ้น
เขายังโกรธอยู่
ไม่นานรถก็จอดหน้าคฤหาสน์
วิศณุลงจากรถแล้วเดินเข้าบ้านทันที
นินิวรีบเดินตาม
“เดี๋ยวก่อนสิ!”
เขาหยุดเดิน
ก่อนจะหันกลับมามองเธอ
“ทำไมเธอถึงอยู่คนเดียว”
น้ำเสียงของเขาจริงจังจนเธอชะงัก
“ฉันก็แค่เลิกเรียนแล้ว…”
“ฉันบอกแล้วใช่ไหม”
เขาพูดตัด
“อย่าอยู่คนเดียว”
นินิวเริ่มหงุดหงิด
“ฉันจะทำยังไงได้ เพื่อนฉันกลับหมดแล้ว!”
วิศณุถอนหายใจแรง
ก่อนจะพูดประโยคที่ทำให้เธออึ้ง
“งั้นเธอก็ไม่ต้องกลับไปที่นั่นอีก”
นินิวขมวดคิ้ว
“หมายความว่าไง”
วิศณุมองตาเธอ
“ย้ายมาอยู่ที่นี่”
เธอเบิกตาทันที
“อะไรนะ!”
“ที่นี่ปลอดภัยกว่า”
นินิวส่ายหน้า
“ฉันมีหอ มีชีวิตของฉันนะ!”
วิศณุเดินเข้ามาใกล้
จนเธอต้องถอยหลังหนึ่งก้าว
“ชีวิตของเธอเกือบจบวันนี้”
คำพูดนั้นทำให้เธอเงียบ
เขาพูดต่อเสียงต่ำ
“ถ้าฉันไปไม่ทัน”
นินิวเม้มปาก
ในใจเธอก็รู้ว่าเขาพูดจริง
แต่เธอก็ยังดื้อ
“ฉันไม่ได้อยากอยู่กับคุณตลอดชีวิตนะ”
วิศณุยิ้มมุมปาก
“ฉันก็ยังไม่ได้ขอเธอแต่งงาน”
“นี่ไม่ใช่เรื่องตลก!”
เธอเถียงทันที
บรรยากาศเงียบไปครู่หนึ่ง
วิศณุจ้องตาเธอ
ก่อนจะพูดช้า ๆ
“ฉันแค่ไม่อยากให้เธอเป็นอะไรไป”
หัวใจของนินิวเต้นแรง
เธอถามเบา ๆ
“ทำไม”
วิศณุเงียบไปเล็กน้อย
เหมือนกำลังคิดคำตอบ
ก่อนจะพูดออกมาตรง ๆ
“เพราะฉันห่วง”
คำตอบสั้น ๆ
แต่ทำให้หัวใจของเธอสั่นอย่างแปลกประหลาด
นินิวรีบหันหน้าหนี
“คุณห่วงคนง่ายจัง”
วิศณุหัวเราะเบา ๆ
“ไม่ง่าย”
เขามองเธอจริงจัง
“มีแค่เธอ”
นินิวถึงกับอึ้ง
เธอเงยหน้ามองเขาอีกครั้ง
ทั้งสองยืนใกล้กันมาก
จนได้ยินเสียงหัวใจของกันและกัน
บรรยากาศเริ่มเงียบแปลก ๆ
วิศณุค่อย ๆ ก้มหน้าลงเล็กน้อย
เหมือนกำลังจะ—
ทันใดนั้นเสียงโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น
Rrrr…
ทั้งสองชะงัก
วิศณุถอนหายใจแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา
สีหน้าของเขาเปลี่ยนทันทีหลังรับสาย
“ว่าไง”
เขาฟังอยู่ครู่หนึ่ง
ก่อนจะพูดเสียงต่ำ
“ฉันจะไปเดี๋ยวนี้”
สายตาของเขาดูเครียด
นินิวถามทันที
“เกิดอะไรขึ้น”
วิศณุมองเธอ
ก่อนจะพูดสั้น ๆ
“มีปัญหาในแก๊ง”
แล้วเดินออกไปอย่างรีบเร่ง
นินิวยืนมองตาม
หัวใจยังเต้นแรงไม่หยุด
เธอไม่รู้เลยว่า
คืนนี้
กำลังจะมีเหตุการณ์บางอย่างเกิดขึ้น
ที่อาจทำให้ความสัมพันธ์ของเธอกับวิศณุ
เปลี่ยนไปตลอดกาล