ตอนที่ 18 : มาเฟียที่ยอมอ่อนข้อ
หลังจากเหตุการณ์ที่โกดัง
วิศณุก็พานินิวกลับคฤหาสน์ทันที
ตลอดทางในรถ
นินิวเงียบมาก
เธอนั่งมองออกไปนอกหน้าต่าง
ส่วนวิศณุก็แอบมองเธอเป็นระยะ
จนในที่สุดเขาก็พูดขึ้น
“เธอโกรธฉันอยู่ใช่ไหม”
นินิวยังไม่หันมา
“ฉันควรโกรธไหมล่ะ”
คำตอบนั้นทำให้เขาเงียบไปครู่หนึ่ง
ก่อนจะพูดเสียงเบา
“ฉันขอโทษ”
นินิวชะงัก
เธอหันมามองทันที
“เมื่อกี้คุณพูดว่าอะไรนะ”
วิศณุถอนหายใจ
“ฉันขอโทษ”
“ฉันไม่น่าพูดให้เธอออกจากบ้าน”
นินิวอึ้ง
เพราะตั้งแต่รู้จักกันมา
ผู้ชายคนนี้ไม่เคยยอมใครเลย
เธอถามเบา ๆ
“คุณรู้ไหมว่าฉันคิดยังไงตอนนั้น”
วิศณุมองเธอ
นินิวเม้มปาก
“ฉันคิดว่าคุณไม่ต้องการฉันแล้ว”
คำพูดนั้นทำให้สายตาของวิศณุเปลี่ยนไปทันที
รถค่อย ๆ จอดข้างทาง
นินิวขมวดคิ้ว
“จอดทำไม”
วิศณุหันมามองเธอตรง ๆ
สายตาจริงจังจนเธอเริ่มใจเต้น
“ฉันไม่เคยไม่ต้องการเธอ”
เสียงของเขาต่ำ
แต่ชัดเจนมาก
นินิวเงียบไป
วิศณุพูดต่อ
“ที่ฉันให้เธอไป”
“เพราะฉันกลัวเธอจะอันตรายเพราะฉัน”
หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้น
“คุณคิดว่าฉันจะหนีเหรอ”
วิศณุส่ายหน้า
“ฉันคิดว่าเธอสำคัญเกินไป”
คำตอบนั้นทำให้นินิวพูดไม่ออก
บรรยากาศในรถเงียบลง
ทั้งสองมองหน้ากัน
ระยะห่างระหว่างพวกเขาใกล้มาก
วิศณุค่อย ๆ เอื้อมมือมาจับแก้มเธอ
นินิวสะดุ้งเล็กน้อย
หัวใจเต้นแรงจนแทบหลุดออกมา
เขาก้มหน้าลงช้า ๆ
ใกล้ขึ้น
ใกล้ขึ้น
ลมหายใจของเขาอยู่ใกล้เธอมาก
นินิวหลับตาลงโดยไม่รู้ตัว
แต่ทันใดนั้น
เธอก็ลืมตาขึ้นแล้วรีบผลักเขาเบา ๆ
“เดี๋ยว!”
วิศณุหยุดทันที
“อะไร”
นินิวหน้าแดง
“คุณยังเจ็บแผลอยู่!”
วิศณุชะงัก
ก่อนจะหัวเราะเบา ๆ
“เธอห่วงฉันอีกแล้ว”
นินิวรีบหันหน้าหนี
“ใครห่วง!”
เขายิ้มเล็กน้อย
ก่อนจะพูดประโยคหนึ่ง
ที่ทำให้เธอหน้าแดงหนักกว่าเดิม
“งั้นคราวหน้า…อย่าผลัก”
หัวใจของนินิวเต้นแรงไม่หยุด
เพราะเธอรู้ดีว่า
อีกนิดเดียว
เธอกับเขา
คงจูบกันไปแล้ว
แต่ทั้งสองไม่รู้เลยว่า
อันตรายยังไม่จบ
เพราะศัตรูของวิศณุ
กำลังเตรียมแผนใหม่
ที่อาจทำให้พวกเขา
ต้องแยกจากกันจริง ๆ