ตอนที่4 ความจริงของมาเฟีย
554 Words
เช้าวันต่อมา
แสงแดดอ่อน ๆ ส่องผ่านผ้าม่านห้องขนาดใหญ่
นินิวค่อย ๆ ลืมตาขึ้นอย่างงง ๆ
เธอมองรอบห้อง
เตียงนุ่ม ห้องหรู และบรรยากาศที่ไม่คุ้นเคย
แล้วภาพเมื่อคืนก็ย้อนกลับมาในหัวทันที
ผับ…เสียงปืน…แล้วก็มาเฟียคนนั้น
“โอ๊ย…ชีวิตฉันไปพัวพันอะไรเนี่ย”
เธอบ่นกับตัวเองก่อนจะลุกขึ้นจากเตียง
ทันทีที่เปิดประตูห้องออกไป
เธอก็เจอกับผู้หญิงวัยกลางคนยืนอยู่หน้าห้อง
“คุณตื่นแล้วเหรอคะ”
นินิวสะดุ้งเล็กน้อย
“เอ่อ…ค่ะ”
“คุณวิศณุให้ฉันเตรียมอาหารเช้าไว้ให้ค่ะ”
ชื่อของเขาทำให้เธอทำหน้าหงุดหงิดทันที
“ฉันไม่ได้อยากอยู่ที่นี่สักหน่อย”
หญิงคนนั้นยิ้มบาง ๆ
“คุณวิศณุบอกว่าคุณต้องอยู่ที่นี่ก่อนค่ะ เพื่อความปลอดภัย”
นินิวถอนหายใจ
ก่อนจะเดินลงไปชั้นล่าง
ห้องรับแขกของคฤหาสน์ใหญ่จนแทบเหมือนโรงแรม
และตรงโซฟากลางห้อง
ชายคนหนึ่งกำลังนั่งอ่านเอกสารอยู่
วิศณุ
วันนี้เขาใส่เสื้อเชิ้ตสีดำ ปลดกระดุมคอเล็กน้อย ดูหล่อและน่าเกรงขามในเวลาเดียวกัน
เมื่อเขาเงยหน้าขึ้น
สายตาของทั้งสองก็สบกัน
“ตื่นแล้วเหรอ”
เขาพูดเหมือนเมื่อคืนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
นินิวเดินเข้าไปหา
“ฉันจะกลับหอ”
คำแรกของเธอตรงไปตรงมา
วิศณุปิดแฟ้มเอกสารช้า ๆ
“ยังกลับไม่ได้”
“คุณพูดแบบนี้ตั้งแต่เมื่อคืนแล้วนะ!”
นินิวเริ่มโมโห
“ฉันมีชีวิตของฉัน มีเรียน มีเพื่อน!”
วิศณุมองเธอเงียบ ๆ
ก่อนจะพูดเรียบ ๆ
“แล้วถ้าเธอกลับไป แล้วโดนพวกมันตามล่าล่ะ”
คำพูดนั้นทำให้เธอชะงัก
“หมายความว่าไง”
วิศณุเอนหลังพิงโซฟา
“เมื่อคืนพวกที่ยิงกันในผับ เป็นศัตรูของฉัน”
นินิวเริ่มรู้สึกหนาว ๆ
“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉัน”
เขามองเธอตรง ๆ
“พวกมันเห็นเธออยู่กับฉัน”
ห้องทั้งห้องเงียบลง
นินิวเริ่มเข้าใจสถานการณ์
“คุณกำลังจะบอกว่า…”
เธอกลืนน้ำลาย
“…ฉันตกเป็นเป้าหมายไปแล้ว?”
วิศณุพยักหน้าเบา ๆ
หัวใจของเธอหล่นวูบ
“นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน…”
วิศณุลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้ามาหา
“เพราะงั้น เธอต้องอยู่ที่นี่”
“นานแค่ไหน”
เขาหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ
สายตาคมมองลึกเข้ามา
ก่อนจะตอบสั้น ๆ
“จนกว่าฉันจะจัดการทุกอย่างได้”
นินิวทำหน้าเครียด
“แล้วถ้าฉันไม่ยอมล่ะ”
วิศณุยิ้มมุมปากเล็กน้อย
“เธอคิดว่าฉันจะปล่อยให้เธอออกไปเสี่ยงตายเหรอ”
นินิวกอดอก
“ฉันไม่ใช่คนของคุณ”
วิศณุก้มลงเล็กน้อยจนใบหน้าใกล้เธอ
ก่อนจะพูดเสียงต่ำ
“ตอนนี้เธออยู่ในบ้านฉัน”
เขาหยุดเล็กน้อย
“อยู่ในโลกของฉัน”
แล้วกระซิบเบา ๆ
“ต่อให้เธออยากหนี…ก็หนีไม่พ้นหรอก”
นินิวมองหน้าเขาอย่างไม่พอใจ
แต่ลึก ๆ ในใจเธอกลับรู้สึกได้ว่า
ผู้ชายคนนี้
อันตรายเกินกว่าจะเข้าใกล้
แต่ก็เหมือนจะสายเกินไปแล้ว
เพราะตั้งแต่เมื่อคืน
ชีวิตของเธอก็ถูกดึงเข้ามาในโลกของมาเฟียอย่างสมบูรณ์
- Writer
