(Rey♡Rizza) DELA VESTE SERIES #2 : ONE NIGHT STAND TO MR. UNKNOW // (ON-GOING) Under-Edited

EPISODE 03

EPISODE 03: ArrangeMarriage

KINABUKASAN, lulan si Rizza ng 'Bugatti La Voiture Noire' niyang kotse patungo siya ngayon sa address na sinend ng P.A niya sa kaniya—tru email. Mahal ang kotse ng dalaga: galing pa iyon sa states nang bilhin niya—with her own wealth. Kabilang ang brand ng kotse niya sa rank nang 'The Most Expensive Car in the World'. Her car Bugatti La Voiture Noire was rank three with a price tag of $18.7 million after taxes, the one-off Bugatti La Voiture Noire is officially the priciest new car ever.

Sobrang bilis ang pag-pa-pa-takbo ni Rizza sa kaniyang Bugatti La Voiture Noire car. Tipong nakikipag-habulan ang dalaga kay kamatayan ngunit iba ang humabol sa kaniya. Kotse nang isang pulis ang siyang humahabol sa kaniya, hindi man iyon police car ngunit batid ng dalaga na ang humahabol sa kaniya ay isang license police. Civilian police—imbes na matakot ang dalaga'y napangisi pa't lalong tinodo ang max speed ng kaniyang Bugatti La Voiture Noire. Malamang na ang maaring humahabol sa kaniya'y isang police dahil wala namang business man or civilian ang hahabol sa kaniya dahil unang-una sa lahat hindi o alam man nito ang rules and regulation sa law ay wala naman silang karapatan na habulin siya upang sawayin or dalhin sa police station. Dahil wala ang mga itong karapatan—tanging ang magreport lang sa otoridad.

Ngunit, napahinto si Rizza nang bigla itong nag-auto reverse dahilan upang harapin nito ang kotse ng dalaga. Kung hindi siya hihinto ay tiyak na mag-sa-salpukan ang kotse nilang dalawa.

Napangisi si Rizza. Infairness! Hmmm—ang galing, ha—ambilis. Amaze na anang ng dalaga sa isip.

Lumabas ang isang makisig at guwapong lalaki—malaki ang katawan na halatang alaga sa gym at training. Madilim ang awra ng binata ngunit napailing si Rizza, dahil kahit anong kapa sa dib-dib ay hindi makaramdam ng takot ang dalaga. Kahit pa nakita ni Rizza na may nakausli sa bewang nitong isang legally gun—patunay na license police nga ito. Wala nga lang shapa ngunit sa tindig at istilo nito ay walang pagdu-dudang, huhulihin siya nito.

Napakibit-balikat at napangisi si Rizza sa naisipan niya't mumunting napahagikhik. Kaya siguro hindi siya nakadama ng takot sa kapreng lalaki, eh dahil—mahina lang naman ito. One punch niya lang yata'y siguradong tulog na, ahihihihi.

Kinatok nang lalaki ang nakasaradong salamin ng kotse ni Rizza. Napangisi ang dalaga: nang parang may isang light bulb na lumabas sa kaniyang matalino brainy at ikatutuwa niya't ikakagagalit naman ng matsyong lalaki. Inintay ni Rizza na maka-ilang katok muna ang lalaki sa kaniyang bintana. Mula sa loob ay matiim na pinagmasdan ng dalaga ang guwapo't mala greek godzilla—she mean, greek-god-badboy look nito. Hindi siya nakikita ng binata mula sa labas dahil tinted ang kaniyang bintana't bullet-proof pa.

Mga ilang sandali'y napakunot ang noo ni Rizza. Hindi malaman ng dalaga kung saan niya ito nakita dahil parang tila'y kilala ito ng memorya niyang makakalimutin pa sa matanda. Teka? Parang kilala ko siya, but—i don't know where i see this handsome man infront of me. Pero—i'm really sure, nakita ko na siya.

Nabalik sa realidad si Rizza't napapikit-pikit nang muling kumatok ang binata sa pang-pitong beses.

"Get the hell out of the car!!" anang lalaki. May madilim ito nang awra ngunit di kakaila ang lakas ng appeal na meron ito, idagdag pa ang manly sexy tone nito na boses.

Rizza sighed: she slowly open the door's car. When she finally get down, she look at the handsome man. "Yes, Mr.?" Mr. God Zilla!! Nais idugtong ni Rizza. But thankfully, she manage to shut her mouth. "Do you have a problem?" Kalmado niyang saad. Prentending nothing happens at all was a key.

Napatulala ang binata pagkakita sa kaniya. Napailing si Rizza nang masulyapan sa brown eyes nito ang pagning-ning ngunit nawala rin agad. "Did you know, Miss? It was againts the law to drive a speeding car to leave the world and go to hell." Anang lalaki matapos makahuma.

Rizza rolled her eyes. "Don't roll your eyes! Wala pa tayong ginagawa, pero—" the man licked his lips. "Tumitirik na 'yang mata mo, Miss." The man continued. He smirk and bite his lips for a second.

Napataas ang kilay ni Rizza. "Excuse me?!" she yelled. "Magkaiba ang tirik sa irap! You know what?" Pikang saad ng dalaga.

The man smirk. "What?" may bahid ng ngisi sa mapula't kissable na labi nito.

"Spit out—what you were wanted to say. Hindi 'yong kung ano-ano ang napapansin mo! Spill it, now!" Rizza crossed her arm. "Ginto ang oras ko! I don't waste my precious time just to a stupid jerk—like you!" Mataray niyang saad. Rizza take a glance to her watch who she was wearing at the right wrist. Prentending she was in a precious hour needed to be done.

Gosh! Ang guwapo niya! Piping tili ni Rizza sa isip.

"Hmmm." Napangisi ang lalaki. "Jerk—huh?" Wala pang nagkaroon nang lakas ng loob sa kaniya ang sabihan siya nang ganiyan bukod sa nag-iisang babaeng kaharap niya. "Then, come to me!" Aniya sa dalaga.

Nakurba ang kilay ni Rizza. "At—bakot naman ako sasama sa'yo?" napairap siya. "Bakit sino ka ba ha?!" Mataray niyang saad.

Napatiim ang lalaki. Hindi niya inaakalang hindi siya nito matandaan. "Did she already forgotten me—and the night what happen between us?" Anang lalaki sa isip.

The man inhaled. "Kailangan mong sumama sa akin because—you're a violator and hard headed pig! That's it!" He said.

Napa-roll-eye si Rizza: tinabig niya ang lalaki't sumakay sa kaniyang kotse. "Want me to go with you?" malokong ngisi ang iginawad ng dalaga. Tumango ang lalaki bilang tugon sa kaniyang tanong.

"Then—i'll go with you when we meet again. But, look. Not sincerity—i'm sorry to say, but," ngumisi ng malaki si Rizza. "Hindi na tayo magkikita ulit, pero maaring sa panaginip mo lang." Patuloy ng dalaga.

Bago niya paharurutin ang Bugatti La Voiture Noire na kotse niyang kotse. She even raised her middle finger, "Bye, Mr. Week! Please...practice more—because, if we luckily meet again. Make yourself sure that i can't easily run away from you." Tatawa-tawa niyang saad.

Minani-obra na ni Rizza ang Bugatti La Voiture Noire niyang kotse: pinaharurot ito nang sobrang bilis para makarating agad sa studio. Ang destination kung saan magaganap ang kaniyang shoot for another take nang brand na in-accept nang kaniyang mhie-mhie.

"Where did you go?!" galit na wika ni Brein, ang kaniyang baklang manager, ito ang pumalit panandalian sa posisyong naiwan nang kaniyang mhie-mhie, na si Virginia.

Rizza rolled her eyes. She sat down at the sofa. Kilala na niya ito, masiyado itong strikto na kung tutuusin ay sumo-sobra na. "To the moon," she laughed. "Broom... Broom..."

Halos sumabog na sa inis ang baklitang manager niya sa ngayon, dahil sa pagtitimpi. Late kasi siya, at ang ayaw nito'y ang late sa oras nang trabaho. "Do you know—what time it is, already?" nang-gagalaiti nitong tanong sa kaniya.

She just smiled, sweetly. Tumingin siya sa wristwatch niyang suot-suot. She look what time, exactly. "Ahm... It's already 1 o'clock pm." she said innocently, "May relo ka naman. Bakit 'di mo tingnan? Nagtatanong ka pa. Arrghh! You're wasting my time! My precious time!" Pilosopo niyang sagot dito't um-arte pa sa huli. Gano'n kasi ang lagi nitong ginagawa, masiyado itong pilosopo na halos ang sarap nang batukan kung tutuusin.

Tumirik ang mata nito sa inis. "That's it!" bulyaw nito. "1 o'clock in the afternoon na and still here you are? You're 1 hour late!" Dinuro-duro siya nito.

Napahinga pa ito nang malalim. "Hindi mo ba iniisip na madaming nag-aantay sayo? My god, Rizza!! Ang tagal-tagal mong dumating." nasapo nito ang sariling noo. "Don't you know? Napagalitan tuloy ang babaeng sekretarya ni Mr. Qmyn, yung tumawag sayo lastnight. Upang ipaalala sayo ang magaganap na photo-shoot sayo, today. Arrrggh! Ang aga-aga niya sinabi sayo yon, kagabi pa lang. Tapos late ka? Where did you go, Rianna Zane Tan?!" Galit nitong asik sa kaniya.

Napatigil ang dalaga sa kaniyang kinauupuan, sumikip ang dib-dib niya. Ang ginagawa nito—ang eksaktong ginagawa nito kung paano ipakita sa kaniya ang isang simpleng pagkakamali niya'y ganitong-ganito ang kaniyang magulang.

Nag-bago ang nang-aasar na expression ni Rizza. "You don't have enough to call my full name—because," she said then stand up. "You were nothing at all on me! Wala ka rin'g karapatan—if where the hell i did go. For you're basic info, you're just my mhie-mhie replace, replace for being a temporary manager of mine. Nothing more, nothing less. Got it?" Taas kilay at mataray niyang litanya. Nagulat ang baklita niyang manager at hindi pa nakahuhuma'y iniwan na niya itong tigagal sa kaniyang inasal dahil oras na para maghanda sa kaniyang photo-shoot.

Matapos ang photo-shoot ni Rizza sa studio para ikasampung-beses. Muli sana'ng magha-handa ang dalaga para sa bagong brand new item ang needed niyang i-model ngunit natigilan siya sandali nang biglang dumating ang mga taong kinalimutan na niya. Ang tatlong taong pinakamamahal niya noon at sa hinaba-haba nang panahon ay natagpuan din siya't heto ngayon sa harap niya. Tinapos muna nang dalaga ang last brand new clothes na kailangan niyang i-model at pinuntahan ang mga unexpectedly niyang buwisit-ta sa resting room nang studio.

Pagkarating: binuksan ni Rizza ang doorknob at bumungad sa kaniya ang pamilya niyang matagal na siyang inabando. "What do you need?" diretsa niyang pahayag. Umupo siya sa di kalayuang bahagi ng couch kung saan nakaupo ang magulang niya.

Tumaas ang kilay nang ginang, ang ina ni Rizza. "Is that the proper way to welcome you're parents?" Sarkastikong anang nito sa dalaga.

Napangiti si Rizza nang pagka-tamia-tamis ngunit nauwi sa mapait na pag-ngisi. "Is that the proper way to welcome the one member of the family—after an a long-long time ago you didn't see?!" Visa versang tugon ni Rizza. Pinasadahan niya isa-isa ang mga ito nang mapait na titig. Masakit sa part niya dahil muli itong naka-ala-ala sa kaniya kung kailan nakaka-angat na siya—o, mas tamang sabihin na, mas mayaman na siya.

Matagal ang pagkatulala nang binata, ang lalaking minsan ng minahal ni Rizza, si jake. "You've change a lot!" gulat na usal nang binata sa dalaga, hindi ito makapaniwala.

Tinaasan ni Rizza si jake, ang ex-boyfriend niya. "Ofcourse. I've change a lot, a change to be a better fighter for myself version." mapaklang napatawa ang dalaga. "I've shouldn't be weak: i need to be a grown women on my own self, ever since. Why? Because, there are few people's around me—who closed at me a lot but in the end. They 're the one who betrayed me. How funny is it, right?" Pahayag niya habang napapailing.

Nilingon ni Rizza ang ginoo, ang kaniyang ama. Na katulad nang kaniyang ina'y ni kailan man ay hindi nagpaka-ina sa kaniya. "So, Mr. Tan—what do you need?" Eksaheradang tanong niya.

Napahinga nang malalim ang ginoo't napatingin sa kaniya, ang ama ni Rizza. Bumukas ang labi nito ngunit walang tinig ang siyang kumawala. Napatingin si Rizza sa kaniyang wristwatch. "C'mon! Spit out—what you wanted to say. You're wasting my time. Don't ya'll know it?" malamig na pahayag niya sa ama.

Mangiyak-ngiyak ang titig nang kaniyang ama sa kaniya. "Anak—c-can we talk personally?" malambing ngunit utal-utal nitong tanong sa kaniya. Personally? For what?

Napaiwas nang tingin si Rizza. She can't take to look at her father in that look, she feel pity for him. Nanghihina siya kapag nakikita ang taong nasasaktan dahil sa kaniya, lalo na't mahal niya. Ngunit, anong magagawa niya? Buo na siya. Kailangan pa ba niyang masira nang husto upang matuto? "Aren't we're talking, right now?" tugon niya dito. Husto na siyang nadala at ayaw niyang ma-sobra-han pa.

"You need to marry him. Alam mo naman'g para ito sa sarili mong kapakanan. I and you're mom knows the good for you—for you're own good." malamyos nitong saad. Nanlisik ang mata ni Rizza sa narinig. Sabi na nga ba niya eh, may pakay ito sa kaniya.

"Don't muttered nonsense things around, Mr. Tan!" asik niya. "Were no longer in you're house. Be formal, and give yourself pity. Wala tayo sa mansion kaya hindi niyo kailangan umaktong ganiyan. Hindi tayo pamilya sa labas nang mansion." humugot siya nang malalim na hangin. "And, please! You were no longer to manipulate me, anymore. I'm mature, i can now manage myself without you're presences needed, sa umpisa pa nga lang eh." inis na pahayag ni Rizza.

Tumayo ang dalaga mula sa pagkakaupo at in-isa-isang niyang balingan ng titig ang mga ito. "So, please! Can you—please, leave?" humugot siya nang malalim na hininga. "Before i might say something that can make you all cry, you all deserve it. I'm not saint anymore, if i'll get angry." malamyos niyang saad sa mga ito. Bago nilisan ang lugar na maski ang baklita niyang manager ay na-sundan na lamang siya nang titig.

Nang tuluyang makasakay si Rizza sa kaniyang mamahaling kotse ay pinaharurot niya iyon. Nasasaktan siya sa totoo lang. Masakit, pa'nong hindi? Ang pamilya niya. Ang siyang nag-bibigay nang sakit doble sa normal.

Pagkarating sa lugar na siyang pinuntahan agad niyang pinark ang kotse't bumaba. Tumakbo siya nang sobrang bilis hanggang sa tuluyang makarating sa b****a ng tubig dagat na siyang nasayaw sa buhangin-an. Ito ang lugar na siyang safe place niya. Ang bukod tanging pinagkukuhanan niya nang mapanandaliang kaligayahan.

Maganda ang siyang islang natagpuan niya noon. Ito iyon ngayon. Puti ang buhangin nito. Puting-puti: buo ang kulay nang bahagharing lumilitaw sa lugar na ito pagsapit nang dilim.

Hingal na hingal si Rizza. Napaupo siya sa mismong sinasayawan nang tubig dagat. Doon ay saka niya hinayaan ang mga luha niyang gustong kumawala. Masaklap ang mundo, dahil kung kailan may kailangan sa kaniya'y saka lang siya lalapitan at kilala.

Masakit sa dalaga dahil hindi niya kayang tiisin ang mga iyon. Hindi niya kayang makitang nasasaktan ang mga iyon. Ngunit, tila kabaliktaran ng nadarama niya sa nadarama nang mga iyon sa kaniya. Natiis siya ng mga ito.

Andami-daming tanong ang gustong kumawala sa labi nang dalaga. Gusto niyang sumigaw ngunit hindi niya magawa. Tanging kaya niya lamang ay maupo sa basang buhangin na bahaghari ang kulay tuwing gabi't umiyak. Tinatanong sa sarili kung buong buhay niya ba'y kailangan niyang maranasan ang masaktan. Did she deserved to be in pain? Did she deserved to be betrayed by the people she most trusted and love?! Lastly. Did she deserved to take all the pain they give to her?!

Matapang siya, oo. She admit it. Ngunit 'yong tapang niya? Sa ibang tao lang eh. Hindi niya magawang tiisin sila katulad nang kung paano siya tiisin ng mga iyon. Kung gaano katindi ang luhang bumabagsak mula sa mga mata ni Rizza makikitaan mo ng lungkot na siyang nakikisabay din ang ulan sa pagiyak niya.

Makalipas ang ilang oras. Tapos na ang pakiki-pagkarera nang mga luha niya. Ubos na yata. Lahat nang luha niya'y lumusong na sa dagat sa ganda ba naman baka maski' ang tae—mabighani. Ang kaso mahihiya nga lang kasi hindi siya bagay sa lugar na 'to.

Napasulyap ang dalaga sa wristwatch: nanlaki ang mata. Gabi na. Gabi na pala! Kinakailangan na niyang umuwi dahil na rin walang mag-a-asikaso sa kaniya kung sakaling lagnatin man siya.

Nang makarating sa condo unit si Rizza. Agad siyang nag-tungo sa banyo upang asikasuhin ang sarili. Napaisip ang dalaga ng mapahiga na siya sa kama'ng malambot. Naalala niya ang i-pinunta sa kaniya ng pamilya, lalo na ng magulang niya.

Gusto ng mga iyon na magpakasal siya. Because of what? Para sa sarili niyang kapakanan. Nakakatawa nga namang isipin na iyon ang sinabi sa kaniya nang magulang niya bilang dahilan. Dahil sa totoo lang alam niya naman talaga—kung, ano ang pakay ng mga iyon sa kaniya. Iyon ay ang masalba ang negosiyo ng mga ito, at hindi siya kabilang sa ligayang hatid no'n kundi kabilang siya sa malas na pangangailangan no'n.

Napabuntong hininga ang dalaga. Kailangan niyang makaisip nang plano upang ma-solusiyon-an ang kaniyang problema.

Plan A: hanapin ang lalaking in-arrange-marriage sa kaniya't bayaran ito nang tripleng halaga ang kaya nito. Upang i-anunsiyo na nakabuntis ito nang iba at saka siya tatanggi na ayaw niyang matali sa lalaking may sabit?

Plan B: Maghahanap nang high-quality na lalaking bubuntis sa kaniya bilang one night stand at iiwan ito na parang walang nangyare. At i-a-anunsiyo sa publiko na isa siyang disgrasiyada't tinakasan nang lalakeng nakabuntis sa kaniya?

Plan C: Go back to states and leave the problem she have again?

Tumango-tango ang dalaga sa naisip. Brilliant! If hindi nag-work ang Plan A—proceed siya sa Plan B. But, what if hindi rin nag-work ang Plan B niya? Proceed ba siya sa Plan C? Napabuntong hininga siya. Bahala na! Ngunit, ang ipinagtataka ng dalaga'y hindi niya manlang nakita ang ate Mila niya na kasama ng magulang niya't boyfriend ng nagtungo ito sa kaniya.

Kay ganda nang kalangitan. Tila walang problema ang mga ito. Sana siya rin—naging isang ulap na lamang o mga butuin-g nag-nining-ning sa kalangitan. Walang hanggang liwanag na puno ng kagalakan at kasiyahan. Kailan nga ba niya matatamasa?

Ipinikit ni Rizza ang mga mata. Napagod siya sa buong araw na puro problema ang sumalubong sa kaniya. She fell asleep, easily. *EverythingWentBlack*

KINAUMAGAHAN, maagang nagising si Rizza. Wala pang ala-singko nang umaga. Kung kaya't nag-tungo siya sa mamahaling bar na kung saan ay doon naganap ang one night stand niya sa nakaraan. Wala na din ang babaeng minsan nang nag-assist sa kaniya upang makakuha nang black card para papasukin ng mga guard in black.

Napahinga siya nang malalim. Hindi niya inaakalang makakapunta pa siyang muli sa lugar na ito—na iba na rin ang estado niya sa buhay. Lumingon-lingon siya sa mga tao-ng naghahalo sa loob: iba-iba ang kuwento nang buhay ng mga iyon ngunit iisa-isa lang ang estado yun ay ang mayaman at may kaya. Maliban na lang sa mga employees worker sa mamahaling bar na ito. Kitang-kita niyang walang naligaw na pobreng tao. Napakibit balikat si Rizza sa naisip. Yun ay kung tutularan siya ng mga iyon sa ginawa niya noon. Na balak mag-bigti, para sa shoot to kill na hindi niya pag-bayad ng inumin.

Rizza sat at the stool of the counter bar. "Give me, one beach s*x, please." She said, tukoy niya sa pangalan nang wine na in-order. Ang ingay nang paligid ngunit ramdam mo ang impak nang pagiging sosiyal.

"Miss, here's you're order." anang bartender. Napahinga ng malalim si Rizza. Naagaw nito ang atensiyon niya ngunit nag-a-asikaso na ito ng ibang costumer na katulad niya. She holds the cup of capita na may laman ng in-order niya.

Seryoso't tahimik lang na umiinom siya ng wine nang biglang,

"Ay, teka! Ikaw 'yung babaeng walang pera dati, 'di ba?" anang boses lalaki. Nilingon iyon ni Rizza, at nakitang isa din itong bartender. Pinakatitigan niya ito ng matagal saka naalala kung saan niya 'to minsan ng nakita. "Muntikan mo na nga akong mapahamak, dati. Dahil sa katangahan mo 'e." Anang bartender na napapailing at napapangisi nang insulto sa kaniya.

Natigilan si Rizza't nakahuma rin kalaunan. Inisang lagok niya ang wine. "Teka, ba't mo ininom?" gulat nitong anas. "Mamaya, wala ka na namang pam-bayad. Dali-an mo scammer, mag-bayad ka na. Nainom mo na yung wine, mamaya—tumakas ka na naman." Patuloy nito. Napabunga ang dalaga nang malalim na hangin: pinipigilan ang inis na kumawala ng sobra. Napaka-palengkero naman ng lalaking kaharap niya't eskandaloso. Nakakahatak na din ito ng atensiyon sa kapwa-bartender at kapwa niya costumer.

"Excuse me!" aniya sa bartender. Guwapo sana ito, kaso mabunga-nga. Kalmado niya itong tinignan mula ulo hanggang paa. "I have money." binuksan niya ang pouch na dala-dala't inilabas doon ang ten-thousand cash. Barya na lang sa kaniya ngayon ang thousand even ang millions. Kaya wala na siyang pake sa bagay na iyon. "Sayo na yung tip. Don't worry, i won't eliminate you're job on you. I'm here just because, i want to chill my mind and to have peace. But, thanks to you—sinira mo." She put down the cash in the counter table.

"Honestly, if i'm you're boss? I won't hired you, hindi ka qualified to be one of my employees. You just have looks but you don't have manners, you have unproper behavior that doesn't suit here in high class people: but suit in the market for the low class people. And i will definitely, hired a opposite behaviors you have na mas better to take you're position. Gladly, i'm not you're boss. Kun'di surely, wala ka na ngayon sa kinatatayuan mo, matagal na." Rizza smiled sweetly, after saying those words she mumbled.

"One more thing," kinuha ng dalaga ang black calling card niya't inilapag iyon sa counter table katabi ng perang ibinayad niya na mas triple pa. "here's my calling card. If you're boss fired you, at sa market ka na nag-work kung balak mong i-recommend sa akin ang paninda mo. But, please, darli'n. Don't assume that i will model—yung paninda mo sa palengke. Because, you know i'm at a high price modeling. You need to buy my precious time before you have my work on you're brand. Good luck, have a nice day!" She leave the entire club. Napatawa na lamang siya. Ayaw niyang masira ang araw dahil lang sa nainis. She's matured now, kung kaya't alam na niya ang mga bagay na dapat i-settle sa hindi.

Iniwan niya ang bartender na tigagal sa ginawa niya. Andami na din kasing nahatak ang atensiyon dahil sa ginawa nito. More or less, kung hindi niya ginawa iyon surely na siya ang ma-news television at pinag-piye-piyestahan ng balita sa susunod na mga araw.

Lulan si Rizza ng kaniyang Bugatti La Voiture Noire niyang kotse ng maisipan niya kuhain ang cellphone. Wala man siyang kasiguraduhan kung ang phone number ng ate Mila niyang ginagamit noong bago siya umalis—eh, ginagamit pa ba nito. Wala naman sigurong mawala kung try niyang tawagan di'ba?

She dialed her ate Mila's phone number. After awhile, she heard her phone ringing. Active pa ang phone number. Her heart beats so fast, nang may sumagot sa tawag niya.

"H-hello?" anang tinig. Boses babae iyon, at hindi siya puwedeng magkamali kung sino ang may-ari ng tinig. It was her ate, who betrayed her.

"Hello." she said. Parang may tumarak sa puso niya. "Is this, Mila?" Paniniguro niya sa kausap.

"Yes, speaking." anang nito sa malamyos at paos na boses.

"Can we talk?"

Nailayo ni Rizza ang cellphone ng makarinig ng kakaibang tunog. Masakit iyon sa tenga. Siguro'y na-lag-lag ng ate Mila niya ang telepono kung kaya't bumagsak ito at ang impact no'n ang nagdulot para mag-bigay ng ibang kakaibang sensasiyon sa pandinig.

"Rizza! Is this you?" gulat ang tinig na tanong nito.

"Yes, i am." Napahingang malalim na sagot ni Rizza. Handa na siyang harapin ang ate Mila niya na siyang dahilan upang maranasan ang kirot sa puso niya. Kailangan niyang malaman ang tungkol sa arrange marriage na ginanap ng magulang nila sa buhay niya.

Pagkarating sa caffëi shop kung saan ang binigay niyang address sa pagkikitaan nila ng ate Mila niya. She needs to know everything.

"Who's the guy?" agad na tanong ni Rizza, sa babae, ang ate niya Mila. She sat down infront of her ate Mila. Tukoy niya sa estrangherong-lalaki na takdang ipakasal sa kaniya. She needs to know the identity of her soon to be fiance. Para mas maaga, maisagawa niya ng maayos ang plano.

Malungkot na ngumiti ang babae sa kaniya't umiling. "I'm sorry, Rizza. Hindi ko alam, kung sino. Nagulat na lang din kami ni jake na biglaan kaming pinapunta kung nasaan ka. Hindi ako naka-attend kasi private issue. Pero ang sinabi ni daddy sa amin was they have good news about sayo. Bago ko lang nalaman na in-arrange-marriage ka pala." sinsiridad na tugon nito sa kaniya. Tinitigan siya nito sa mata. "If you're not convinced for what i was telling you, you can freely ask it too kay jake—if i was telling the truth." dagdag pa nitong saad.

Rizza take a deep breath. "Fine. Thank you for coming, you can order, it takes charge on me." seryoso niyang sambit. "I'll go ahead. Goodbye, Mila." paalam niya dito. Ngumiti ang labi nito sa kaniya ngunit malungkot ang pangungusap ng mga mata nito. Maaring dahil iyon sa pag-tawag niya sa pangalan nito na walang title. Sanay kasi iyon na laging ate ang tawag niya.

Always, remember. Sometimes, it was easily to forgiven the people have been done bad things on you. But, at the end—it was always impossible to happen and it was hard to bring back the closeness, you and to that people, like before.

Muling naparoon si Rizza sa favorite tambayan spot niya: ang rainbow beach midnight. Siya ang nagbigay ng pangalan sa urban beach na wala pang nakakatuklas tanging siya lang. May iba't ibang dalang food ang dalaga: merong junk food, burger, cokefloat, coke, chocolates, pagkain sa 7/11, at noodles, meron din na iba pa, may mga candies din siya, atbp. Wala namang problema sa dalaga kung saan niya ilalagay ang mga biniling pagkain. Dahil, unang una: may kotse siya, pangalawa: may mini ref ang kotse, pangatlo: malawak ang kotse niya, kung tutuusin ay kaya niyang sa kotse lang matulog at mag-road trip na lang buong mag-damag nagawa naman niya na iyon dati.

Meron rin'g mga canned beer's and wine si Rizza. Isa sa canned beers ay hawak niya na ngayon at binuksan iyon saka dinala sa labi. Napabuntong hininga ang dalaga matapos makainom ng beer. Gan'to na lamang ba palagi ang takbo ng buhay niya? Lagi na lang ba siyang nasasaktan at may problema? Lagi na lang ba siyang magmumukmok sa mismong libro ng isang kuwento na siya ang bida? Sa totoo lang—nasasawa na siya.

"Hmmm! Uhm—ahhh!" halinghing nang isang tinig babae. Nang-gagaling sa kung saan'g bahagi nang kinaroonan niya.

Napakunot ang ni Rizza. Napatayo't hinanap ang ungol. Napalingon-lingon siya ngunit wala siyang ibang maaninag na bagay kun'di ang madilim na paligid tanging rainbow na liwanag lamang ang nagdala ng ilaw sa paligid na nang-gagaling sa tubig.

"Ah! Ahhh! C-can you make it faster?! Ohhh! Ahhh!" hindi mapigilang halinghing na paki-usap ng malamyos na tinig nang isang babae. What the hell? Did somebody know this beautiful place except her?

Lumakad ang dalaga sa isang madalim na puwesto. She hears where the voice came from. "Are you demanding at me, b***h?" the husky voice of a man. Came from somewhere.

"Hmm—ahh! N-no."

"Then, shut you're mouth, b***h! You don't have any rights to command or i will stop." banta mula sa tinig ng isang lalaki. "One more thing, stop moaning. I don't want to hear you're freaking moan, so itchy and gross." Dag-dag pa no'n.

Yuck! What the hell—did they did to her beautiful stunning place! Dinudumihan nila. Maganda pa naman ang lugar niya't may isang makapal ang mukha na imbes sa hotel mag-chuk-chukan dito pa talaga sa beach niya. Galit na aniya ni Rizza sa isip.

Napakunot noo siya. Yuck! What the hell did they do here! Dinudumihan nila itong magandang lugar gamit sa pagmimilagro nila.

"Leave." The man, coldly muttered.

"B-but, i-i want more!" anang ng boses babae, paos na iyon maaring dahil sa kauungol.

"No! If i said leave, it means im done to use you, b***h!"

"B-but—"

"No more, but's. If i said leave, then leave. Did it hard to follow, b***h?"

"Hmp, y-you—"

Naputol ang pagtatalo ng dalawang taong may-ari nang tinig na siyang naririnig niya. Nang mag-ring ang phone niya out of nowhere. s**t!

"Hello?"

Patay malisiya si Rizza na sinagot ang tawag. Nagpapanggap na walang alam kung anon'g nangyayari sa paligid niya.

"Hello, babe?" Rizza rolled her eyes after hearing the voice. She knows the voice—kung kanino iyon nag ma-may-ari. The caller was her boyfriend. "Oh my god! I've missed you babe so much." dag-dag pang saad ng lalaki mula sa tawag. It was her boyfriend, max—sort of long-long time bored boyfriend. Naging sila ng binata ng mapunta siya sa states, sinagot niya ito para malunasan ang nangyari sa puso niyang luhaan.

Sinasabayan lang ni Rizza ang trip ni Max. "Oh, my bab! Is this you?" kunwa'y gulat na sambit ng dalaga. "Oh my—i missed you too. I-i thought y-you already f-forgotten me." Gustong matawa ni Rizza sa sarili't nag-iyak-iyak-an pa sa huli. Puwede na siyang bigyan ng award bilang most prime time queen teleserye.

Sa totoo lang. Marunong talaga ang dalaga sa pagiging artistahin—yung arte-arte kunwari? Kaya niya yun. At iyon ang ginagamit niya sa binata dahil matagal na siyang bored sa relationships nila. Hinahanapan na lamang niya ang binata ng butas para makipag-hiwalay na.

"I have surprise, babe. I assure you, that you'll be happy." maya-maya'y anya ng binata.

"What is it?" Arte niya.

Ngunit, halos malaglag ang panga ni Rizza matapos marinig ang kasunod na sinabi nito sa kaniya. "I will be their, after three days." Max muttered that make her shock.

"What!" She almost shout.

©SAYMERCY

ᥫ᭡Don't Forget To Vote And Commentᥫ᭡

Stay tuned, and wait for the next episode.ᥫ᭡Lalovesᥫ᭡