(Rey♡Rizza) DELA VESTE SERIES #2 : ONE NIGHT STAND TO MR. UNKNOW // (ON-GOING) Under-Edited

EPISODE 02

EPISODE 02: Rizza'sMemoriesInPast

NAPANGISI ang dalaga sa ginawa nang makitang nagpa-gulong-gulong sa sakit at napapangiwi ang binata sa kaniyang ginawa. "That's your punishment for insulting me!" Galit na wika ni Rizza sa lalaking nang-insulto sa kaniya. Yumuko si Rizza: isa-isa niyang kinuha ang mga damit niyang suot kagabi. Hindi na nag-abala pang takpan ng dalaga ang katawan. Papasaan pa? Eh—nakuha na nga siya. Worst, ininsulto pa.

Akmang tatalikod na si Rizza: when she felt someone grip her wrist. "Oh?! Ano kailangan mo?!" Napangising turan ng dalaga.

Nandidilim ang mukha ng binata. "You need to be punished of what have you done to me." Mariin at mahinang banta sa kaniya nito. Malakas at biglaang hinila ng binata ang siyang pala-pulsuha niya't dinala siya kama na akala niya kanina'y ulap.

Tinulak siya nito pahiga dahilan upang tuluyan at biglaang mapahiga ang dalaga sa kama. Hindi pa nakakahuma si Rizza ng magtago ang kadulu-duluhan ng dila niya sa ngala-ngala ng pabagsak na pumatong sa kaniya ang lalaki. Matagal tagal silang nagkatitigan-direkta-sa-mata.

Bago pa makahuma ang dalaga'y isang madiin at marahas na halik sa labi ang siyang ikinintal nito sa kaniya: hinawakan ng may kariinan ang panga niya. Pagtapos siyang kintalan ng marahas at madiin na halik sa labi.

Matiim na titigan si Rizza ng binata. "You woman no one's dare to hurt me but except you. You don't know what the consequence you've done on you'r action" Madiin at malamig nitong turan sa kaniya kasabay ang ngisi—gisi ng isang taong alam mong may gagawing masama sayo.

Kahit na nakakaramdam ng kilabot sa katawan ang dalaga sa bawat salitang binibitawan ng binata'y pinilit niyang itinago ang mumunting takot na nararamdanan niya. Bagkus, ay ipinakita rito ang katapangan niyang awra at di papasindak sa seryoso nitong mukha at nakakapangilabot na salita.

" Oh?! Tapos?! " aniya sa binata.

" You!—" pinutol ni Rizza ang salitang nais imutawi ng binata sa kaniya. "For your information boy! You're my first to all experience i've never done and if you thinking that i'm the one of those b***h'es girl you beded, before! Then you're wrong." Rizza shouted to the man's face.

Napadila ang binata sa sariling labi. "Then—what are you doing here in my bed? Hmmm—woman" Nakangising giit ng binata kay Rizza. Saka mahigpit na hinawakan ang pala-pulsuhan ng dalaga at dinala sa itaas ng uluhan.

Malakas na nagpupumiglas si Rizza. Saka pinipilit na kumawala ang sarili mula sa mahigpit nitong pagkakahawak sakaniya.

Lalong hinigpitan ng binata ang pagkakahawak sa kaniyang pulsuhan sa taas ng uluhan niya't inilapit nito ang mala greek-god nitong mukha. Magkapantay ang mukha nilang dalawa kung kaya't saktong-sakto ang pagtatama ng mata nila. "Answer me women!" Malamit na banta ng binata kay Rizza. Imbes na matakot ay lalong dumag-dag ang inis ng dalaga—to the point na gusto ko niyang pag-pira-pirasuhin ang kaharap.

"Yes, you beded me! But, i'm not similarities to all those b***h'es girls you beded before. I'm more than: decent, formal to them and i'm clearly virgin! Can't you see that you're my first for all—i've never experience before. For f*****g sake! But you already insulting me! First time kong pumunta sa bar na yon kahapon at di ko akalaing masusuko ko ang pinaka-iingat-ingatan ko sa taong pangit! Pangit ang ugali at kala mo kung sinong hari na nagmamagaling!" Inis na anang ni Rizza.

Napatingin siya sa binata: tingin na nakamamatay. "Ano ba! Bitawan mo ako!"

"As what i said! It was just accident between the two of us here in you're bed. For f*****g sak—" Naputol ang siyang malutong at pasigaw niyang saad ng muli siyang kintalan ng saglit na halik sa labi.

"No more curse! But if you do! You will got your punishment" Banta ng binata na may ngisi sa labi.

Agad na nakakuha ng tiyempo ang dalaga: tinuhod niya ito sa gitna nitong muli. Saka malakas na inuntog niya ang sarili sa binata. Tinulak ni Rizza ang binata ng buong pwersa upang matanggal sa ibabaw niya ang binata't kinuha niya ang comforter ng kama at ipinulupot iyon sa binatang napaigik sa kaniyang ginawa.

Madalian siyang bumangon at kinuha ang mga damit na siyang nalag-lag niya ulit kanina dahil sa pag-hapit sa kaniya ng binata. Sa harap ng lalaki mabilisang sinuot ni Rizza ang mga damit niyang nahubad. Pagkatapos hagilapin ang paboritong back-pack ay nagmamadaling nilisan ng dalaga ang lugar. You f*****g deserve that boy for insulting my dignity! If you thinking i was those one of bitche's girl's—oh sorry but you were f*****g wrong! Im decent but—war freak girl! You mess a wrong girl! Anang isang bahagi ng utak ni Rizza na fierced and matured.

Nilakad ng dalaga ang hallway ng hotel at lumabas siya sa isang bar. Ngayon lang nalaman ng dalaga na ang bar pala ay may secret hotel sa loob at doon siya dinala. Hhhmmmppp! Sinong bang tanga'ng may ari ng bar na yon at hindi pa siya pinatay or baka gusto niya lang na siya ang pumatay dito?! Galit na anas ni Rizza sa isipan. Nilakad niya ang disco bar: hanggang sa madaan niya ang counter kung saan ang last na naaalala niya kung saan siya nag-tagal kagabi.

When the day Rizza was born. She needed to manage and learn in her own self of what the sad reality living in her life. She need to know: what she needed and what she wanted on herself. She even learn on her own what was the good and decision she had make but accept the consequences of her action.

She also needed to manage herself to identify the good and bad society in her own self to protect herself on the bad guy's who wanted to harm her. No one guide her for living in this existing world. Kahit ang magulang niya'y hindi siya tinuruan tungkol sa realidad at masaklap,marahas na buhay sa mundong ibabaw. They let her open her eyes and mind on her own.

Kasama na sa buhay niya ang w*****d. Sa tulong ng teacher niya nang kinder natuto siyang magbasa ng maaga at her young age. Wala pang w*****d before at 'di pa gaanong kilala: hindi tulad ngayon. Phocketbook lang ang meron noon: precious heart romance ang title at nakalagay iyon sa logo na malaking heart sa dulong bahagi sa itaas ng libro, na may lover birds sa gitna ng heart na nakatayo sa maliit na sanga. That time unknown pa sa kaniya ang mga stories until she read it. Bumili ang dalaga no'n sa store na madalang lang mangyari. Kung kaya't tinutungo niya ang library ng school nila kung saan available ang phocketbook na siyang gusto niya, na almost that time mas sikat ang brand or company ng Precious Heart Romance kesa sa iba. Maganda kasi ang pag-kaka-lathala ng agency na iyon sa bawat libro ng author dahil walang explicit words and scene na hindi aangkop sa batang edad na baba sa legal-age. Maganda pa ang society noon kahit ang pamilya niya'y hindi. Walang toxic at lalong-lalo na hindi niya kilala ang mga author's nang binabasa niyang phocketbook sa Precious Heart Romance: dahil private ang identity ng mga iyon at hindi isina-sa-publiko. Natigil ang pagbabasa niya sa libro ng sunugin iyon ng kaniyang mama sa kung anong dahilan. Kung kaya't sa w*****d na lang siya nagbabasa. Wala kasi siyang pera ng mga panahong 'yon pambili ng phocketbook kaya talagang nagluksa siya ng sobra nung sunugin lang iyon.

Nakasimangot si Rizza na pati mga pintor ay ma-mro-mroblema kung papaano pintahin ang imahe ng magandang dalaga. Paglabas niya ng bar ay tinatamad siyang naglakad, napatingala siya't nakitang madilim pa. Akala niya nasa heaven na siya upang 'di na niya kakailanganin maramdaman ang mga sakit ng kaniyang puso. Nagkamali pala siya dahil nasa hell-world pa rin siya, still alive. Bad ba siya? Did she do something wrong? Para maka-encounter ng different man with similar personality? Loving her beloved man is her biggest stupidity she did in her life! For the freaking f*****g sake! But there's nothing wrong in love, the only wrong was loving the person who doesn't know how to value your worth. And also, her wrong was surrender herself to unworthy man.

Nasa kalagitnaan na si Rizza nang daan: malayo na sa bar na kaniyang nilisan kanina. Nang may isang sasakyan ang biglaang lumitaw sa kaniyang dinadaanan at muntikan na siyang masagasaan, nawalan lang siya ng balanse at nagulat kung kaya't natumba siya sa sementadong sahig. Tumigil ang sasakyan at lumabas doon ang isang maputing lalaki.

"Ayyy! Kaloka!" Anang lalaki na napapatili. Napailing si Rizza sa naisip. Bakla pala—akala niya pa nama'y lalaki ito.

Lumapit nang bahagya ang lalaki kay Rizza at nag-aalinlangang tulungan siyang tumayo, sa huli: tinulungan ng lalaki si Rizza. "Ano ka ba naman ghorl! Why ka humaharang sa daan?" Anang lalaki sa maarteng tinig. Nang maitayo siya'y nandidiri itong lumayo ng bahagya't muling napatili na nanlalaki ang mga mata.

Nasapo nang lalaki ang sariling bibig na naka-oh ang hulma ng labi. "Oh my— don't tell me," napahinto ito at nanlalaki ang mga mata nito bago ituloy ang sasabihin. "modus gamble gang ka?!!!" Anito't napatili. Habang dinuduro siya ng nanginginig nitong hintuturo.

Naikot ni Rizza ang mga mata sa lalaki. "May sira ka ba sa tuktok?!" nameywang siya sa harap ng lalaki. "Ikaw 'tong tanga kung mag-mani-obra ng manibela, nanahimik ako ditong naglalakad balak mo pang patayin sa katangahan mo mag-maneho!! Ang galing mo—nag-kotse ka pa!" Aniya sa inis na tono.

"Pa'no ako makakasiguro na hindi k-ka—modus gambler gang?" Maarteng tanong ng binata.

Inis na kinuha ng dalaga ang I.D niya sa wallet at ipinakita ito sa lalaki. "Oh! Tignan mo!"

Natignan ng lalaki ang I.D niya't napahinga ng maluwag. Humingi ito ng tawad ngunit hindi tinaggap ng dalaga kung kaya't pinasakay siya ng lalaki sa sasakyan nito at siya ang pinag-drive: marunong kasi ang dalagang mag-ma-ni-obra ng sasakyan.

Humarurot ang sasakyan paalis. Pinangako ni Rizza bago sumama sa poder ng lalaki na iibahin niya ang mismong siya at di na katulad ng dati na mahina. Hindi na s'ya babalik sa mansyon ng magulang at kakayanin niyang maghirap para may maipundar ng business sa sarili niyang pawis at pagod. Hinding hindi na siya babalik sa halo-halong masasakit at masasayang memory na nangyari sa buhay niya doon sa loob o labas ng mansyon.

Bago nilisan ng dalaga ang lugar kung nasaan siya'y dahan-dahang iniwan ang mga masasaya man o malungkot niyang nakaraan kahit ang nangyare sa kaniya ngayo'y ibabaon niya sa limot at magsisimula siyang muli sa panibagong takbo ng kaniyang buhay.

*END OF FLASHBACK*

AND' that's how Rizza's life goes on in her past before leaving her sacred life. Hindi na niya balak pang-balikan ang nakaraan. Ngunit, hindi talaga lahat ng problema't nakaraan ay kayang takbuhan ng hindi nasusulosiyunan. Hindi iyon matatapos hangga't hindi tatapusin. That's why—faith lead her to the place where her past has make. Forget when you forgive: forgive when you forget.

Kasalakukuyang, nakain sa fast-food-chain si Rizza at Virginian: ang jollibee. Rizza enjoying taking a bite of her humburger: she missed the taste of it really a lot. Kinuha ng dalaga ang baso ng jollibee at ininom ang sprite na laman no'n. And take a sip: then bite again on her yummy burger. When suddenly her phone rang: she grab her phone and tap the answer button.

Napatingin kay Rizza si Virginia't nakatingin ng nag-tatanong: kibit-balikat lamang ang naging sagot niya. Hindi niya kasi alam kung sino ang caller sa likod ng unknown number. "Hello?!" Aniya. Pagka-sagot sa call.

"Hello po?" anang boses babae. "Ikaw po ba 'to, Ma'am Rizza?"

Napakunot-noo si Rizza. "Yes!" her heart beating so fast. "Speaking? Why?" She answered, unsurely.

"Naku po ma'am! Asan na po kayo?!" Hinahanap ka na po ng daddy niyo dahil nandito po ang pamilya ng fiance mo po." saad ng babae. Her jaw drop off by so much shocking from what she heard. W-what? The heck? Napahawak siya sariling noo. What the heck is going on?! *Sighed*

She sighed heavily. "May i know who's the name behind the caller please!" She muttered.

"Ahm—si ano po ito! Yung katulong niyo po dito sa bahay, si Merry. Bakit po, Ma'am?!" Rizza massage the tip of her nose bridge. "Well, Merry. Thank you for reminding me."

Napatawa ito. "Walang anuman po ma'am"

Ilang sandali ang itinagal ng paguusap ni Rizza at ni Merry, ang naging kaibigan niya sa mansion nang magsimula iyon na mag-trabaho doon. Marami pa daw kasing aasikasuhin ang babae sa mansion ng kaniyang mama't papa. How's her ate? Why so sudden—gan'to ang bubungad sa kaniya? Katatapos lang ng photo-shoot niya at nagdinner lang sila sa dito ng mhie-mhie niya, then ganito? May makakalap siyang report about her life? Balak nanaman ba nang magulang niyang manipulahin siya? Ofcourse, if oo—well, never na siyang mag-pa-pa-manipulate to her parents na walang ibang alam gawin kundi pasakitan siya. She need to make her plan as soon as possible.

Nabalik sa realidad si Rizza ng muling mag-ring ang kaniyang phone. Arrgh! Talaga bang dalawin siya ng call—tonight?

She answered the phone-call. "Hello?!" Rizza says.

"Hello! Can we talk to Ms. Rizza Tan?!"

"Yes! Speaking?!" She answered. Another call from someone?

Natahimik ang caller ni Rizza, sandali. "Ma'am Rizza, you have a photo shoot in the 12:00 afternoon tomorrow for endorsing of the new brand clothes—made by the branch of gucci clothes, new released." Paalala nito sa kaniya. It was her P.A: ang taga-assist and remind sa kaniya ng schedule niya.

"Fine. Send me the info, urgently." She demand. Rizza clicked the red button to end the call. Nilapag niya ang phone sa table na kinakainan nila. Lumipad ang mata ni Rizza kay Virginia: nagtatanong ang titig nito sa kaniya.

"Some sched for tomorrow, Mhie." She smiled, "And, just some headaches info from someone in my past." bitterly.

Napahinga si Virginia. "You're parents?"

"No."

"Then, who?" Napahinga ng malalim si Rizza sa tanong ng kaniyang mhie-mhie.

"My friend who were nanny's in my parents mansion." Aniya't kumagat sa kaniyang yummy burger. Nadistorbo ang kaniyang pagkain dahil sa mga surprise caller niya ngayong gabi.

"Hmmm—it's okay, my dear. You don't need to be afraid and think twice. The fear in you're eyes was part of the lesson you were learning from you're past—the mistakes you'd had done, you just need to dig the past to bring itself for you to take a chance to forgive and forget the people who hurt you so badly. Let's just say, you forgive but we all knew that forgetting a fault by someone you trust who broke your so much trust for them—can't do very-well. It's okay to forgive. It's also okay, to moved away—or, stay away to help the same person not to make a same mistakes on you. People comes pass us, my dolly. They'll just walk, run or stop for a moment and leave as all along. All we need to do was to settle our self to be a great version not for anyone but for our self and to find a better person who know how to value your trust, your worth, your value being a person." Mahabang paliwanag ni Virginia.

Tunay ang naging pahayag ni Virginia sa kaniyang pinaka-ma-mahal na alaga. Okay lamang na taguan mo ang takot, pero wag mong tatakbuhan. Dahil dadating ang panahon na ang tadhana na mismo ang lalapit upang ibalik ang nakaraan mo na siyang parte ng buhay mo na kinakatakot mo. Learning was a better, kahit masakit. We need to accept ourselves wholeheartedly, paano natin makikilala ang sarili kung nawawala ang tayo sa simula? Paano natin pang-hahawakan na kilala natin ang sarili—kung yung tayo noon pinipilit nating kalimutan upang makalimutan ang lahat ng hindi natin gustong balikan o maalala?

Napatango si Rizza sa pahayag ni Virginia. Tama ang naging payo nito sa kaniya. Pasalamat na lang siya't malawak na ang pang-unawa niya sa english kung kaya't naiintindihan niya ang message no'n nang angkop sa gusto nitong iparating sa kaniya.

Napangiti si Virginia. "Well, dolly. I forgot to say to you na aalis muna ako. I'm going to france for me to fix some matter, was it okay lang ba sayo? Hmmm." Malambing nitong saad kay Rizza.

Napaangat ng tingin si Rizza at napatigil sa pagkain ng pangatlong plastik ng yummy burger. "Hah?!" gulat niyang saad. Kung iiwan siya nito—pa'no na siya? Wala siyang masasabihan. Mag-isa siyang muli at tingin niya'y walang kakampi.

"How long will you have been there?" malungkot na tanong ng dalaga kay Virginia.

Napaisip si Virginia. "Maybe—about 12 months?"

Napapalatak si Rizza. "You'll gonna leave me here, alone—mhie?" napailing si Virginia. "Hindi, dolly koh. You're mhie-mhie needed to go there. Isa pa, you're my dolly and i know my dolly was stronger than me or anybody else's—right?" kahit malungkot ay napatango siyang pilit.

"Kailan ang flight mo—paalis, mhie?" Muling tanong niya. Ngumiti si Virginia. "Tomorrow, dolly. Hehehehe."

"And beside's, merong mag-aasikaso sayo to subtitute my place on you—temporarily. Bukas din ang dating niya." Napatango na lang si Rizza't ngumiti. She enjoy the meal with her mhie-mhie. Mami-miss niya ito dahil tomorrow na ang alis at hindi niya ito makikita ng isang taon. Twelve months was the total number's of month's to be exactly one year.

Masaya't malungkot ang naging gabi ni Rizza. First, masaya because still she had a chance na maka-sama ang baklang manager niya, in short ang mhie-mhie Virginia niya. Second, malungkot because andaming nangyare sa gabi niyang iyon though not action—but mga nakalap niyang mga report for her life and her mhie-mhie's flight tomorrow na ngayong gabi lang sinabi.

©SAYMERCY

ᥫ᭡Don't Forget To Vote And Commentᥫ᭡

Stay tuned, and wait for the next episode.ᥫ᭡Lalovesᥫ᭡<𝟑