CHAPTER 5: WHO IS CRISTINE?

2713 Words
LUKE'S POV Halos paliparin ko na ang pagpapatakbo nang kotse dahil sa nandoon si Cristine sa office...I really can't wait to see her after all these years wala akong balita sa kanya. The last time I knew eh my husband na siya but it's been 5 years ago. Kamusta na kaya sya? Bakit ba sya pumunta sa office? At masyadong urgent pa? Naguguluhan ako kaya I really wanted to know at kahit papaano my part sa self ko na sabik akong makita siya. Dumating ako in my office building, it just takes 20minutes ang takbo ko sa dahilang mabilis na ang pagpapatakbo ko. I take all the short cuts para makarating in my office...dumiretso kaagad ako in my office nadatnan ko ang secretary ko at her table typing some paper works actually she's just at the outside of my office door then I ask her. "Jenny, where's Ms. Buenaventura?" tanong ko "Ah Sir good afternoon po, sorry po di ko po kayo napansin..." sabi nang secretary ko "It's okay so where is she?" "Well sir, she's at the restroom, saglit lang sabi nya..." "Okay, if she's done just tell her na pumasok na sa office ko at naghihintay ako..." "Okay po sir." "Thank you." sabi ko at pumasok na ako sa office ko. While I'm here inside of my office di ko talaga mapigilan ang hindi ma tense...feeling ko pinapawisan ako...di ko ma gets kung na eh excite ba ako o natutuwa, nag papalpitate ako nang di oras...tumayo ako sa pagkakaupo sa swivel chair ko then humarap ako sa glass window sa office ko...huminga nang malalim nang biglang bumukas ang pinto at iniluwa nito ang babaeng once naging importante at espesyal sa buhay ko si CRISTINE... "Good afternoon Luke, kamusta kana....?" she said with a big smile on her face sabay yakap sa akin...medyo nagulat ako doon but then I can't help na di mapigilan ang pananabik ko sa kanya so I hug her also. "I'm okay...Tine...Ikaw kamusta kana?" I told her with so much happiness in my voice. "Kahit papaano I'm happy dahil sa nagkita tayong muli after such a long years.." she said sabay bitaw sa pagkakayakap sa akin. She's looking at me, well we're both so closed...nang bumitaw siya bumitaw na rin ako. I look at her parang sinusuri ko ang magandang mukha niya. I admit, I really miss this woman but then parang may nagbago konti sa mukha niya at pangangatawan. She looks mature at her age mag ka age lang kami since classmate ko siya nang elementary to high school and we're childhood friends too and we had mutual understandings with each other. Parang pumayat siya nang konti maganda pa rin naman siya but she looks pale and I can see there is sadness in her eyes at kahit na nakasmile siya sa akin ngayun. Ni hindi ko na nga namalayan na unti-unting lumalapit ang mukha nya sa mukha ko as if parang she wants us to kiss? Naku kahit na merong part nang isip ko na gusto ko pero di pwede..! Di ba married na siya? At ako I was about to get married soon..! Kaya bago pa may magkasala sa amin ay umiwas na ako. Bigla akong tumalikod sa kanya, nag kunwari na parang my papeles na hinahanap para hindi naman siya mapahiya sa akin. Actually, I really don't mind it...kung hindi lang talaga kami committed sa iba wala naman talagang problema eh...kaso kahit sa gusto ko pa si Kristine alam ko naman kung saan ako lulugar...di ako tulad nang iba na nag te take advantage...ayoko ko namang lokohin ang mapapangasawa ko kahit na stupid siya sa paningin ko at kinaiinisan ko. "So anu pala ang sadya mo at naparito ka...it's been 8 or 9 years na hindi tayo nagkita.." sabi ko sa kanya "Yes, matagal tagal din and I hate to admit pero I missed you so much and...." bigla niyang putol parang napaisip siya at napagat nang labi niya "And what?" curious kung tanong. "Well I think I don't have a choice anymore is to tell you the truth and the reasons why I'm here..." she started to confess. "So what is it? What do you mean? I started to be more curious... " I told her while dumiritso ako sa sofa and I invited her to si down nasa kabila ako nang table at ganun din siya magkaharap kami. "Luke, I'm so sorry...I really don't mean to hurt you...I know I've caused you so much pain for being so impatient...I'm really sorry." sabi niya with so much sincerity in her eyes and voice and she's about to cry. I looked at her with such disbelief but then do I have a choice?... I guess not...when I started to think about those moments na nagkahiwalay kami it just reminds me of the pains that I've suffered at that moment...the moment that my parents told me that they've already set me up in an arranged marriage, ang away namin ni Dad, ang pag give up ni Kristine sa relationship namin and the worst ay ang pagkamatay ni Dad then seeing my mom in so much distress, was more painful because of me. "Tine kung ang nakaraan yung pinunta mo rito...it's ok na...as you can see my life stills goes on at naka move on na ako...I understand why you came up with that decision..di naman kita masisisi eh...kaya let's forget about the past...the most important is na pareho na tayong ok at masaya." sabi ko while looking at her. Nag smile siya pero mapait..parang my malaking problema siyang dinadala...at nakita ko na bumigay na siya...tumulo na ang mga luha sa mga mata niya na kanina ay namumuo na...kaya nag worried ako sa kanya. Napahagulhul siya sabay takip nang mukha niya nang kanyang mga palad. "Hey, Tine what's wrong may nasabi ba akong masama o mali?" "No, I'm so sorry its not my attention to cry in front of you but parang ang sakit pala na malaman na ikaw ay naka move on na at samantalang ako..." sabi niya at di niya na natapos dahil humahagulhol na naman sya ulit. Nang dahil doon napilitan na akong tumayo at lumapit ako sa kanya..lumuhod ako sa harap niya at pilit ko syang pinapatahan.. "Tine, tahan na..di na kita maintindihan kaya pwede bang paki explain nang klaro sa akin...what do you mean?" "Ka-kaassi......I Luke.." Putol-putol niyang sabi tapos humagulhol na naman siya" I...I....still... love......you...I really regret the day I choose to leave you...And I want you back so badly... Please. come back to me Luke please...." pagsusumamo niya sabay yakap sa akin. I really can't believe it...grabe all these years ni hindi ko na nga ini expect na my chance pa kami kasi as I'd heard she got married! Yes, I almost forgot she already got married but then why Cristine is begging me to come back to her? "Tine...Why are you telling me all of these? Hindi ba you have a husband already?" nagtataka kung tanong "Yes Luke pero matagal na kaming tapos, actually right after na, na annulled ang kasal namin hinanap kaagad kita...My relationship with my ex-husband never worked out good....siguro dahil nagpadalos dalos ako at kahit kailan ikaw lang ang lalaking minahal ko nang totoo.." sabi niya habang yakap yakap pa rin ako... Bumitiw ako sa pagkakayakap sa kanya, pero siya hindi kinuha ko kamay niya sa leeg ko...gusto ko mang makipagbalikan o magbunyi sa mga narinig ko pero it's to late na. I'm already engage to somebody at hindi ko pwedeng takasan iyon. Kaya I have to tell Cristine the truth..kahit na alam kung masasaktan siya at mas lalo ako.. "Tine, sorry pero iba na ang situation ngayon...honestly I'm already engaged, naalala mo ang arrange marriage thing?" tanong ko sa kanya.. "Yes, Luke doesn't tell me..." "You got it right Kris...na meet ko na ang babaeng sinet up sa akin nina mom and dad, and I can't do anything about it..." "Pero Luke di ba you tell me noon you would try to insist na di dapat ka nila eh set up?" "Tine...that moment when I promise na I would fight for our relationship...I did it Tine and infact I waited on you sa lagoon pero di ka dumating instead yung mom ko tumawag sa akin na ang dad ko ay sinugod sa hospital nang dahil sa sama nang loob sa akin, nag away kami nang Dad because I tried to fight our relationship but everything had ended up into losing my Dad...kaya I promise Dad in his grave na susundin ko yung gusto nila nang mom kahit labag man sa kalooban ko" Paliliwanag ko kay Tine sabay tayo sa harapan niya. Umiwas ako nang tingin sa kanya dahil ayokong makita niya na nasasaktan ako. "Luke..." ang taning nasabi niya habang nakatingin sa akin. "It's okay now Tine kaya, yung sa atin I'm so sorry dahil di ko na maipapangako sa iyo yun..." I smiled bitterly while looking at the glass window sa office ko. "Well anu pa ba ang pwede kong magawa...I guess after all we can still be good friends?" tumayo siya sa tabi ko habang sabi-sabi ito at hinawakan niya kamay ko and she look at me while smiling bitterly. "Tine...Thank you and I'm so sorry.." I replied "Okay na sa akin na friends tayo kahit na mahirap...basta nandyan ka okay na sa akin...I will always love you Luke, wala pa ring magbabago sa nararamdaman ko sayo..." "Tine...you deserves someone better.." sabi ko kahit na gustong gusto ko sabihin sa kanya na mahal ko pa rin siya, na siya pa rin ang babaeng pinapangarap ko but I just keep it nalang here in my heart at hindi niya na kailangang malaman pa. "Ikaw lang ang better sa akin Luke pero okay lang basta friends tayo..." After that intensifying and heartbreaking confessions, I asked Cristine na lumabas. We went out into the place where we used to go before which is sa Lagoon isa yung park somewhere malapit sa school namin noong highschool. We used the moment to reminisce our past yung masasayang moments lang. And having Cristine sa ngayon sa buhay ko ulit I don't know what would happen next... _____________________________________________________________________________________________ It was the best day of my life! ang makasama ang babaeng pinapangarap ko at ang tanging minahal ko sa tanang buhay ko. I was so happy being with her kahit na may mga unexpected revelation na naganap..ok lang at least sulit naman ang bonding moments namin. Halos ginabi na kami sa pamamasyal namin, talagang sinulit namin ang pagkakataon to be together again kahit hanggang friends nalang kami. Hinatid ko si Cristine sa tinutuluyan niyang apartment, actually medyo malapit din ito sa condo na tinutuluyan ko pero before that, I take her at the restaurant to have a dinner at pagkatapos nun ay hinatid ko na sya. "So Luke hanggang sa muli, thank you so much for giving me this chance to be with you again kahit na friends nalang tayo, I really value it a lot." sabi sa akin ni Cristine while nasa harap kami nang pintuan nang apartment na tinitirhan niya. "You are always welcome Tine, asahan mong I'm always here for you as a good friend, just call me or puntahan mo lang ako if you need my help." sagot ko. After nun we change goodbyes and take cares then I go. While nasa car na ako pauwi nang condo unit ko... I almost forgot! Nasa condo ko pa pala si stupid woman! Nawala na sa isip ko.... Patay baka gutom na iyon.... Kahit papaano I feel worried for her kahit na inis na inis ako sa babaeng yun, syempre sagot ko siya kay mom at sa lola niya, naisip ko baka di nakapagluto iyon at hindi pa nakakain kasi nga baka hindi siya marunong. Naku ano kaya ang sitwasyon nang unit ko sa kamay nang babaeng yun... Nagawa niya kaya? Wala talaga akong tiwala doon eh... Well, let's see... Kaya bago ako dumiritso sa unit ko dumaan ako sa "JAZS SPANISH CUISINE" kasi sabi nang Lola niya sa akin at ni mom favorite niya ang GAZPACHO it's Spanish cuisine...(trivia: Gazpacho (Spanish pronunciation: [gaθˈpatʃo]) is usually a tomato-based, vegetable soup, traditionally served cold, originating in the southern Spanish region of Andalucía. Gazpacho is widely consumed in Spanish cuisine, as well as in neighboring Portugal, where it is known as gaspacho (Portuguese pronunciation: [gɐʃˈpaʃu]). Gazpacho is mostly consumed during the summer months, due to its refreshing qualities and cold serving temperature.) mahilig kasi sa veggies eh ang babaeng iyon. Bakit ko alam?... Tinatanong pa ba yun..? Hay naku, syempre si Mom ang susi doon.. Talagang gagawin niya ang lahat magkatuluyan lang kami nang babaeng yun...and it just pissed me off.. Pero may magagawa ba ako?.. Talaga si Mom gagawin ang lahat para alamin ang mga gusto nang stupid woman na iyun kaya nga pati favorite dish nito alam... Pumasok na ako nang "QUEENIE'S SPANISH CUISINE", umorder nang Gazpacho for her and a rice na rin..take out para sa kanya...baka kasi sabihin pa niya kay Mom at sa Lola niya na ginutom ko siya...yari pa ako. After nang ilang minutes na paghihintay ay binigay na nang waiter sa akin ang order ko, I came out in that restaurant at pumasok na sa car ko. I drove may car to my condo, naisip ko tiyak bangayan na naman ang mangyayari pagkarating ko. Grabe kasi sa bunganga ang stupid woman na iyon...! Parang armalite kung maka banat... Pero kahit papaano di ko nalang papansinin pagkarating ko sa unit ko... Ayoko ko yatang masira ang araw ko... ________________________________________________________________________________ Sa wakas ay nakarating din ako sa condo ko...dumiritso sa basement at nang makarating bumaba ako nang car at pumasok sa elevator papuntang 3rd floor. Nandito na ako sa harap nang pintuan nang unit ko, I looked at my watch it's already late actually mga almost 10 pm na mabuti nalang 24 hrs open ang "QUEENIE'S SPANISH CUISINE" kaya naka dala ako nang hapunan nang babaeng ito...I didn't bother to doorbell na kasi may susi naman ako, pagkapihit ko nang doorknob para makapasok... Parang walang tao...? Nasaan na kaya ang stupid woman na iyon...? Naku sana hindi sya umuwi... Lagot ako pag ganun and besides may pinag usapan kami.... We made a deal kaya takot niya lang pag di niya tinupad... I roam around to find her pero wala siya sa kusina?...sa kusina kasi ako dumiritso kaagad.... wala sya.. tingin sa kanan tingin sa kaliwa tingin sa likod.. Talagang wala sya... Nasaan kaya iyon... Habang.inilalapag ko sa table ang dala kong pagkain. at doon ko rin napansin... In fairness sa kanya.. Na shock ako ah...sa nakita ko... Ang kitchen!....very neat and organize?...hmmmm... Grabe nakapaglinis siya and I never ever expected this from her? Nakapagluto pa...nakahanda na nga ang mga pagkain sa table...pero napansin ko hindi nagalaw...di sya kumain? Nasaan na kaya sya?...dumiritso ako nang kwarto wala rin sya rito..pero napansin ko...ang room ko malinis din! Grabe I think I'm dreaming...kasi di ko naman expected na marunong pala ang babaeng yun maglinis at magluto? Parang napahiya ako sa sarili ko....napaisip...kasi napasobra yata ako sa panlalait sa stupid woman na iyon or should I say she isn't a stupid woman anymore? Napailing nalang ako...I need to find her... So I started to call her name... "Lei Anne... Lei Anne... Asan ka?"per walang sumasagot pumunta ako nang banyo. Wala rin siya sa banyo.... Dumiritso ako nang sala...napasandal sa likod nang sofa hanbang nag iisip kung nasaan na siya besides nakita ko din yung damit niya sa may laundry room na nakahanger eh...kaya nagtataka ako... Habang napapaisip ako ay may narinig ako... "Someone's snoring?" I listen again carefully kung saan nanggagaling yun. Tama nga may humihilik at parang malapit sa akin... Then I looked at the sofa wala namang tao at napatingin sa carpeted kung sahig. Naks!....oo nga naman ang likot nang babaeng ito kung matulog....sa sahig ba naman nakatihaya?... Parang ako ang na awkward sa position nang pagkalapag niya sa sahig.... Nilapitan ko siya, I stared at her...sa totoo lang she has the perfect physical appearance...mula sa mukha at sa katawan pati na rin sa kutis, she's a goddess but then I also noticed she just wearing my t-shirt?! Alone?!...
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD