Aysel eve girmeleriyle kocasına ters bir bakış attı. Yasin hâlâ keyifle kıkır kıkır gülüyordu. “İnanamıyorum sana Umut!” dedi sinirle burnundan soluyarak. Beyefendi kendisini kına gecesinde rezil ettiği yetmiyormuş gibi mahalleye de rezil etmişti. Yorgunlukla bedenini koltuğa attı.
“Seni kahve fıçısına sokmak lazım! Hâlâ ayılamadın. Anlamıyorum ki ne içtin böyle? Allah aşkına yavru kedi gibi bakma öyle. Duşa mı giriyorsun, ne bok yiyorsun bilmem ama ayılmadan gözüme görünme!”
Umut hâlâ kendi kendine bir şeyler mırıldanırken, yastığı düzeltip boylu boyunca koltuğa uzandı. Elleriyle kulaklarını kapattı; sakin kalmak adına oldukça büyük bir çaba sarf ediyordu. Bütün mahalleye rezil olmuşlardı. Allah aşkına bu akşam rezil olmadığı insan kalmış mıydı?
Umut ıslık çala çala banyonun olduğu tar
