กว่าไอยศูรย์จะสะสางงานต่างๆ ที่ค้างคาเสร็จโดยที่มีชนายุและวรัชญ์เป็นผู้ช่วยก็เป็นเวลาค่อนคืน
“แยกย้ายกันไปพักผ่อน” ร่างสูงบอกเมื่อกลับมาจากไปสำรวจพื้นที่ตามรายงานของลูกน้องตน
“ขอรับ/ขอรับ” สมิงรับใช้ทั้งสองพยักหน้าก่อนจะโค้งศีรษะเป็นการลาแล้วเดินแยกไปยังเขตเรือนพักของใครมัน ส่วนไอยศูรย์ก็เดินไปอีกทางที่เป็นเส้นทางไปยังเรือนพักของตนเอง ครั้นพอใกล้อาณาเขตเรือนของตนกลับได้กลิ่นหอมชวนเคลิ้มลอยมา คิ้วหนาขมวดเข้าหากันอย่างสงสัยและยิ่งเดินเข้าใกล้เรือนของตนมากเท่าไหร่กลิ่นอ่อนๆ ที่คุ้นนั่นก็ชัดเจนมากยิ่งขึ้น
“ท่านไอยศูรย์” สมิงเฝ้าเรือนเอ่ยทักพร้อมโค้งศีรษะให้กับนายของตน
ใบหน้าคมเข้มพยักหน้าก่อนจะถาม “ผู้ใดเอาดอกไม้อะไรมาไว้ที่เรือนข้า?” ต้นตอของกลิ่นอยู่บนเรือนตนนี่อย่างแน่นอน ยืนอยู่ตรงนี้ยิ่งได้กลิ่นโชยมาชัดเจน
??
สมิงเฝ้าเรือนมีสีหน้ามึนงงกับคำถามของนายตน
ไอยศูรย์เห็นดังนั้นจึงได้เดินข
