Chapter 11
818 Words
"Hindi ka pa ba nilalamig?. ,tanong sa akin ni Amiel.
Umiling ako. Kanina pa kasi ako nakababad sa dagat.
"Umahon ka na muna,kanina ka pa diyan mag-snack ka muna!. ,masungit niyang sabi.
Inirapan ko siya.
"Tsss!. ,sabi niya bago ako mabilis na binuhat na akala mo sako ako ng bigas.
"Ano ba,Amiel! Ibaba mo nga ako,nakakainis ka! Aahon naman ako hindi mo na ako kailangang buhatin!!!, . ,sigaw ko sa kanya. Hinampas ko pa ang kanyang matigas na likod na tila balewala lang sa kanya.
Nanlaki ang mata ko ng paluin niya ang bandang likuran ko.
Oh my god! Did he just slap my butt?
"Ang ingay mo,sweetie! Pakakainin lang kita. ,isa pa baka sipunin ka kapag masyado ka pang matagal na magbabad doon. ,aniya.
Dahan dahan at buong ingat niya akong ibinaba sa upuan sa loob ng kubo kung saan ako umiyak kanina. Umiwas ako ng tingin.
Nag-iinit ang aking mukha kapag naaalala ko yung pag-iyak ko sa dibdib niya kanina.
Para nga akong tanga kasi ng mapagtanto ko ang posisyon namin kanina walang sabi sabi akong tumakbo papunta sa dagat,ewan ko ba!
Hindi ko naman itinatangging gustong gusto ko ang pakiramdam na nakakulong sa kanyang mga bisig pero kasi nahiya ako bigla at saka hindi dapat. . . ,hinding hindi. ,
Besides pakiramdam ko kung nagtagal pa ako sa tabi niya kanina natatakot akong maungkat ang nangyari noon. . . ,hindi pa ako handa. ,hindi pa.
Tumabi siya sa akin.
Inilagay niya sa tapat ko ang slice ng cake na binili niya kanina sa palengke katabi ng baso na may juice.
"Kumain ka na muna. ,
Walang imik kong kinuha ang tinidor at nagsimulang kumain.
"Ikaw? Bakit ako lang ang may pagkain?. ,tanong ko sa kanya.
"Don't mind me,makita lang kitang kumakain,nabubusog na din ako. ,sabi niya.
Hindi ko napigilang hampasin ang braso niya.
"Mga banat mo wala pa ring pinagbago,old school na old school ang dating. ,tumawa ako.
"Sige,tawa pa more. . ,kunwari ka pa diyan,kinikilig ka naman. ,medyo masungit na sabi niya.
Kinagat ko ang aking labi para pigilan ang aking tawa pero hindi ko rin nagawa. Napahawak pa ako sa aking tiyan habang tumatawa.
"Hay naku,Amiel! Magpaturo ka nga sa kabataan ngayon ng mga bagong banat. ,tawa ako ng tawa.
Napahinto ako sa pagtawa ng mapansin kong hindi na siya nagsasalita,titig na titig na siya sa akin.
"I miss seeing you laugh like that. ,you look even more beautiful!. ,komento niya.
Kinuha ko ang baso at uminom.
Hinawakan niya ang aking kamay. Hinaplos haplos niya ito.
"I miss you so much,sweetie. . ,I've been living in hell since the day that I've hurt you. ,i am not complaining because I know I deserve to feel that. . ,to be in hell. . ,i'm so sorry!!. ,inangat niya ang kanyang kamay at pinunasan ang mga luhang hindi ko namalayang kumawala mula sa aking mga mata. . ,"but I want you to know,I did all of that for you,alam ko hindi ka pa handang makinig sa akin pero sana maniwala ka sa akin. . ,never doubt my love for you. ,mahal na mahal na mahal kita. ,sweetie. . ,lagi mong tatandaan yan. ,kita ko ang pagluha niya.
Bakit ganito? Bakit pakiramdam ko meron akong hindi alam?
And why am I feeling like this?
Nasasaktan akong nakikita siyang ganito?
Hindi ko alam pero sa estado niya ngayon pakiramdam ko hindi lang ako ang nasaktan.
Hindi lang ako ang nagdusa ng maraming taon.
Pero bakit?
Paano?
I keep staring at the ceiling hoping I would find the answers to all of the questions that's been bugging in my head simula pa kanina.
Ang bigat bigat ng pakiramdam ko.
I am torn between knowing the truth o kaya naman huwag na lang.
Natatakot kasi ako.
Napabuntong hininga ako.
How I wish I was brave enough to ask him questions. . . . . . ,but I'm not kasi nga I am such a coward. . ,
Bakit ba kasi hindi ako katulad ng iba na matapang at hindi takot na masaktan?
Maybe because naranasan ko na ang masaktan kaya takot na akong maranasan uli yun.
Napatingin ako sa pinto ng marinig ko ang pagtawag niya.
"Hey!. ,sabi niya ng mabuksan ko ang pinto.
Tipid akong ngumiti sa kanya at tumango. Naiilang pa rin kasi ako.
"I was just thinking. . . . ,aahhm. ,gusto mo bang sumama sa akin?. ,tila nag-aalangang niyang tanong.
"Saan?. ,
"Babalik kasi ako sa Centro,baka kasi mainip ka kapag wala kang kasama kaya naisipan kong ayain ka. ,I can clearly see na umaasa siyang sasama ako sa kanya.
"Uh. ,okay! Anong oras ba tayo aalis?. ,tanong ko.
Nakita ko ang pagliwanag ng kanyang mukha.
"Mamayang mga 5:30. ,balak ko kasing sa labas tayo mag-dinner ngayon. ,nakangiti niyang sabi.
Tumango ako. ,"Oh,okay! Maliligo lang ako. ,
Tumango siya at agad ding tumalikod.
Humugot ako ng malalim na paghinga habang pinagmamasdan ko siyang naglalakad palayo.
- Writer
