Chapter 10
1150 Words
Kanina ko pa siya pinagmamasdan. Pagkatapos naming kumain tahimik na siya.
I wonder what's going on in her mind right now.
I miss her. . . ,i miss everything about her. . . ,
Her smile,her laugh. . . ,yung mga paglalambing niya sa akin noon. Lahat yun nami-miss ko.
I perfectly understand kung bakit ganito ang trato niya sa akin. Kasalanan ko naman kasi. . ,
I know what i had done to her.
I am aware that i ruined her.
I f****d up big time!
Simula ng lumayo siya wala na akong naging balita sa kanya. Kasabay ng pagkawala ni Iana yun din naman ang pagkawala niya.
Hindi ko alam kung anong nangyari sa kanya. Pero sa bawat araw na hindi ko siya nakikita,kahit na hindi ako marunong manalangin. ,hiniling ko pa rin sa Diyos na sana patnubayan niya ang babaing pinakamamahal ko. Hindi ko kasi alam kung nasaan siya at ang humiling sa Diyos para sa kaligtasan niya ang siyang tanging magagawa ko para sa kanya.
Sa totoo lang nang bumalik siya,natakot ako.
Paano kung may kasama siya?
Kung may mahal na siyang iba?
Iniisip ko lang,hindi ko na kaya yung sakit na nararamdaman ko. Para akong sinasakal.
Pero naisip ko rin. . . ,sino ba ako para hadlangan ang kaligayahan niya?
Ano ang karapatan kong hilingin na sana hanggang ngayon ako pa rin?
Na sana mahal niya pa ako. . . ,kahit konti lang. . .
Kahit na ga-tuldok na pag-asa na may nararamdaman pa siya sa akin. . ,ayos na ako doon.
Doon ako magsisimula para mahalin niya ako uli ng buong buo. ,
Pero alam ko sa sarili ko na pinapaasa ko lang ang puso ko.
Ang puso ko na magpahanggang ngayon siya pa rin ang isinisigaw.
Paano nga kasi mangyayaring mahal pa niya ako kung wala na akong ginawa kundi ang saktan siya?
Hindi ko naman sinasadya!
May mga bagay at desisyon lang talaga akong ginawa noon na kahit ako sa sarili ko hindi ko ginusto. ,pero kailangan. . . . .
Kailangang kailangan. . ,
Kahit na alam kong masasaktan ko siya,pinili ko pa rin ang mga desisyon na na iyon.
Hindi lang naman siya ang nasaktan. . . ,ako din. ,at hanggang ngayon nasasaktan pa rin ako.
Alam ko hanggang ngayon nasasaktan pa rin siya at sana mapatawad na niya ako kasi gusto kong sabay kaming maghilom.
This is my last chance at kung bibigyan niya ako ng pagkakataon,ipinapangako kong hinding hindi ko ito sasayangin.
She's my everything. Matagal kong hinintay ang pagbabalik niya at ngayong kasama ko siya gagawin ko ang lahat. . . ,lahat lahat para mahalin lang niya akong muli.
,
Even if it means that I have to kneel. . . ,to beg. . . ,and bleed. . ,I'd gladly and wholeheartedly do it kung ang kapalit naman nun ay ang makasama siya habangbuhay.
Dahan dahan akong lumapit sa kanya. Kanina pa kasi siya dito sa kubo na nakaharap sa tabing dagat. Ipinalagay ko talaga ito dito kasi alam ko kung gaano niya kagustong tanawin ang dagat. Minsan na niyang nasabi sa akin noon na gustong gusto niyang pagmasdan ang dagat. . . lalo na kung may inaalala siya o kaya naman may problema siya kasi kumakalma siya sa tuwing pinagmamasdan niya ang dagat.
I hope matulungan ako ng dagat na mapakalma siya kapag nag-usap na kami.
"Hey!. ,bati ko sa kanya bago ako umupo sa kanyang tabi.
Napapikit ako ng maamoy ko ang kanyang bango. I don't know but i feel like crying. . ,i f*****g miss her so much.
Her scent is still the same.
So f*****g intoxicating!
Simula pa lang ng sapilitan ko siyang isama,nang maamoy ko ang kanyang pamilyar na bango. ,hindi ko maiwasang tanungin ang sarili ko.
Tama ba ang naging desisyon ko noon?
Paano ko ba nagawang pakawalan at saktan ang kaisa-isang babaing nagpatibok,nagpapatibok at patuloy na magpapatibok ng aking puso?
Humugot ako ng malalim na buntong hininga.
Napailing iling ako sa aking isip.
Magsisi man ako sa naging desisyon wala na ring mangyayari.
The damage has been done.
But i hope it's not too late to fix it. ,i am hoping against hope na sana itong ginawa kong ito bigyan niya akong muli ng chance.
Gusto kong magpaliwanag kahit na nga ba my explanation is almost a decade late. ,
Gusto ko lang malaman niya kahit na alam kong mahihirapan akong papaniwalain siya na siya lang ang nag-iisang babaing minahal ko at patuloy kong mamahalin tanggapin man niya akong muli o hindi.
Hindi niya sinagot ang pagbati ko. Nanatili siyang nakatingin sa dagat sa kanyang harap.
Habang ako nakakaramdam ng matinding frustration. How I wish na malaman ko kung ano ang tumatakbo sa kanyang isipan.
Sana naman huwag na muna niyang hilingin na umuwi. Gusto ko pa siyang makasama. . ,
Gusto ko pang umasa at sana kahit ngayon man lang pagbigyan ako ng Diyos.
Parang piniga ang aking puso ng makita kong umaagos ang kanyang mga luha sa kanyang pisngi.
Napayuko ako. ,
Hindi ko kasi kaya ang sakit na nakikita ko sa kanyang mga mata.
Triple ang balik ng sakit sa akin.
Ang sakit sakit palang makita na nasasaktan ang taong mahal mo sa harap mo lalo na kung alam na alam mo sa sarili mong ikaw mismo ang dahilan kung bakit siya nasasaktan.
I cry. . ,hindi ko na pinigilan ang sarili ko. Hinayaan kong pumatak ang aking mga luha,hindi dahil sa gusto kong maawa siya sa akin.
Kundi dahil nasasaktan akong makita siyang nasasaktan ng dahil sa akin.
Gustuhin ko man siyang pakawalan para hindi na siya masaktan pa pero hindi ko kaya.
Hindi ko kayang iba ang papahid ng mga luha niya. Hindi ko kayang makitang ibang bisig ang yayakap sa kanya para pawiin ang sakit na nadarama niya.
Lumapit pa akong lalo sa kanya at niyakap siya.
Inaasahan kong itutulak niya ako pero hindi hinayaan niya akong yakapin siya.
Kumapit siya sa damit ko at humagulhol.
"Why?. . ,why?. ,why,Amiel?. ,patuloy ang paghagulhol niya.
Napapikit ako sa kanyang tanong. Nararamdaman ko ang paghampas niya sa aking dibdib,hinayaan ko siya.
This pain that I'm feeling? I know this is nothing compared to the pain that I caused her.
Kulang pa ito. . ,kulang na kulang pa. ,
"All I ever did was loved you. . ,pero bakit?. . ,bakit mo nagawa yun sa akin?. ,
Mas hinigpitan ko pa ang yakap sa kanya.
"I'm sorry! I'm so sorry, sweetheart!!. ,umiiyak kong sagot sa kanya.
Tangina lang talaga!
Paano ko ba naatim na saktan siya ng ganito?
Hinalikan ko ang kanyang ulo habang patuloy ang pagsabi ng sorry!
This time I promise sweetheart. ,there will be no more pain ang lies. ,
Hindi ko na hahayaang may humadlang pa sa atin.
This time I promise I will be f*****g selfish!
Hindi ko na kasi kakayaning mawala ka pa uli sa akin.
Hindi ko na kakayanin. ,
- Writer
