Gülüm, Ömer’e söz vermişti ama o uyuduktan sonra örtüyü açıp da yatağın halini görünce korkuyla yataktaki kocaman kan lekesine baktı.
Kendini sakin olmaya zorlayarak, bacaklarının arasındaki acıyı da görmezden gelemeye çalışarak yavaşça yataktan çıkmak için hareketlendi.
Ömer, yine aniden uyanıp ona baktığında “Tuvalete gideceğim,” diye mırıldandı.
Neyse ki bu sefer boğazına sarılmadı. Ödünü koparmadı. Sadece gözlerini yeniden kapatmadan önce “Bir sorun yok, değil mi?” diye sordu.
Gülüm, onu geçiştirmek için “Yok Ömer,” dedi. “Dönerim birazdan.”
Bu kadar kanaması normal değildi. Öyle düşünüyordu. Duşun altında uzun bir süre oyalandı. Duştan çıktığında hala bacağından aşağı doğru süzülerek inen kanı gördüğünde paniklememeye çalışarak havluya sarıldı. Kendi odasına koşturdu. Hızlıca giy
