Arjen, hala kendisinden kurtulmaya çalışan kadını kendisine doğru çekip arkadan sarılarak çenesini omzuna dayadı. Kımıl kımıl hareket eden karısının nefes nefese ''Arjen, baban bekliyormuş ayıp olmasın git!'' demesini dahi umursamadan daha sıkı sardı. Ariya, kurtuluşu olmadığını anlamıştı gözlerini sıkıca kapatıp tırnaklarının avuç içlerine batmasının acısını görmezden gelerek ellerini ve dişlerini sıktı, Arjen' in buzu sırtından aşağı bırakmasını bekledi.
Genç adam, elindeki karı evirip çevirirken burnuyla Ariya' nın saçlarını yana doğru çekerek kulağına;
''Beşinci mevsim...
Her şeyin yeniden başladığı mevsim.
Milena' ya yazılan mektupların,
Piraye' ye söylenen güzel sözlerin mevsimi.
Aşk mevsimi,
Arjen' in Ariya' ya olan aşkının mevsimi !'' diye fısıldadı.
Fısıldarken bile sesi
