Arjen , tedirgince odanın ortasında oturan karısını görünce o oda da daha fazla kalamayacaklarını anlamıştı. Ayağa kalktı odanın bir köşesinde duran uzun hevrani kürkünü silkeleyerek üstüne geçirdi karısının şaşkın bakışları altında. Daha sonra onun mantosunu aynı şekilde silkeleyip ağır adımlarla ona doğru yürüyünce genç kadın sevinçle yerinden kalkıp kocasının tuttuğu mantoya geçirdi kollarını.
Gülümseyerek kocasına döndü.
''Eve gidiyoruz değil mi?''
''Evet, sen sevemedin rahat edemedin bir türlü burada.''
Ariya ''Arjen, ben sevdim de...'' deyince kocası elini ona doğru uzatarak ''hadi gidelim, evdekileri de özlemiştim zaten" dedi.
''Gerçekten mi?''
''Hep bir şeyler sorup duruyorsun mal nekete biraz güven şu kocana.''
Ariya, kendisine uzatılan eli tutarak kocasının gözlerinin için
