ฉันรู้ฉันผิดฉันเสียใจ :
ผมกำลังรอตำรวจมาสอบปากคำ
“ทั้งหมดก็ประมาณนี้ล่ะเฮีย” ฟังไอ้ดิมมันเล่าเรื่องที่ให้การไปกับตำรวจแบบต้องหยิกตัวเองซ้ำๆ อยากเช็กให้มันใจว่านี่ผมฝันไปรึเปล่า
ความจริงก็รู้อยู่บางส่วนแล้วครับเพราะตอนนั้นตื่นมาฟังทันพอดีแต่พอได้ยินตั้งแต่ต้นจนแบบนี้มีแต่คำว่า
เชี่ย…
เต็มหัวไปหมด
“ถามจริง?” ผมอึ้งไปนิดกับความเป็นตุเป็นตะของมันนี่คือความเก็บกดหรือมันกำลังเอาคืนผมกันแน่
กูอ่ะนะเมียมึง!
หน้าอย่างกูรูปร่างอย่างกูอ่ะนะ…พูดอะไรทำไมมึงไม่ให้เกียรติสภาพกูบ้างวะคำให้การมึงอ่ะโคตรของโคตรจะไม่เนียน อยากจะด่าแต่ให้ผ่านข้อสงสัยตำรวจไปก่อนมึงโดนกูแน่
“ก็จริงดิผมเล่าแบบนี้ล่ะเฮียห้ามหลุดเลยนะเอาแบบเดียวกันเป๊ะๆ เลย” มันยังมีหน้ามาสอนผมอีกนะครับ
“กูอยากจะฆ่ามึงจริงๆ!”
“ไม่เหวี่ยงดิเฮียไหนทำหน้ามีความสุขให้ดูหน่อยดิคนรักที่ดีกันแล้วมันต้องทำหน้าไง”
“อย่ามาจับกู!” ปัดมือมันที่แกล
