เพราะฉันมันลงใจให้เธอ :
ปัง!!!
เสียงปืนดังพร้อมกับผมที่หลับตาลงเตรียมรับสภาพกับโลกหลังความตายมันคือทางที่ผมเลือกตำรวจพวกนั้นต้องไม่ได้อะไรจากผม
แต่ทำไมมันไม่เจ็บเลยวะ?
คนตายเขาเป็นแบบนี้กันสินะไม่มีความรู้สึกแต่กลิ่นคาวจัดของเลือดที่ตีขึ้นจมูกนี่มันไม่ไหวเลือดตัวเองแต่ทำไมมันรู้สึกสะอิดสะเอียนได้ขนาดนี้นะ
“เฮีย!” เสียงที่คุ้นเคยเอ่ยเรียกผมอย่างจริงจังนี่ขนาดผมตายแล้วแม่งยังตามมาหลอกหลอนให้ผมจมอยู่กับความรู้สึกนั้นอีกเหรอ
“เฮีย...เชี่ยเอ้ยลืมตาดิ!” เสียงที่ดูกังวลใจบวกแรงเขย่าทำให้ผมเริ่มสงสัยว่านี่มันจะไม่ใช่โลกหลังความตายแบบที่ผมหวังค่อยลืมตาขึ้นสิ่งที่เห็นในความมืดคือ
ไอ้ดิม…
เป็นมันจริงๆ ครับแม้จะมืดแต่ผมก็จำเสียงและรูปร่างหน้าตามันได้ตาฝาดหูฝาดเห็นภาพหลอนถูกมั้ยมันอยู่กรุงเทพจะโผล่มากลางสวนยางได้ไงแต่เสียงมันมือมันที่เขย่าก็ทำให้ผมได้สติว่าไม่ได้ฝัน
“มึง…”
“ไปเร็วเฮีย” มันพยุ
