Rule no. 1: Don't Fall In Love

Chapter 8

"Parang ayaw ko na si Adrian..." Bulong ko kay Kyla.

"Hm, Pang-ilang basted na 'yan, ah?" Natatawang sagot ni Kyla. "Well, in the end it's your choice so if he can't respect that then he's an asshole."

Hay nako. It's true though. Ilan beses ko na na-basted pero sinusubukan at sinubukan pa rin ni Adrian. Pagdating sa bar ay ayan na mga kaibigan namin ni Kyla.

May nabuo kaming squad after graduation. Nakakatawa na nagsama-sama sila dahil gusto nila 'ko. Kaya nang manligaw si Adrian sa'kin ay todo protective ang ilang boys sa'kin.

"Hoy!" Salubong ni Eduard sa'min.

"Eduard!" Bati rin ni Kyla.

For some reason ay puro boys nakasama namin ni Kyla. Dahil galit nga sa'kin ang mga babae.

"Reunion of 4th year St. Paul!" Singit na ni Aaron.

Bigla ay nagpakita na si Adrian kaya siniko ako ni Kyla.

"Hi," Bati sa'min ni Adrian at siyempre ay kaagad na s'ya tumabi sa'kin.

I admit that I almost... ALMOST fell for him but there's really something in my heart that I don't know what it is, but feels... not right? Or maybe it's not really time for me yet to enter relationships.

"Sino na lang kulang?" Tanong ko.

"Sino pa ba, Lia? Itatanong mo pa ba 'yan?" Natatawang sagot ni Gerald.

"Jake," I rolled my eyes and chuckled.

"Narinig ko pangalan ko na sinabi ng isang diyosa!" Bungad ni Jake mula sa likuran namin. "Hanap mo ba 'ko, Lia?"

"Ulul mo." Pinakyuhan kaagad s'ya ni Adrian kaya natawa kami.

"Nangarap pa amputa. Tara na!" Aya na sa'min ni Walter.

And there's my group of friends. Kyla, Eduard, Aaron, Jake, Walter, Gerald, and Adrian. Mababait sila, sobra. Sobrang thankful ko rin na naging kaibigan namin ni Kyla sina Eduard.

Protective sila saamin ni Kyla dahil tinrato nila kaming little sisters pero mas doble nga lang proteksiyon sa'kin.

"Excited ka na ba makita ang mga frogs?" Natatawang tanong ni Kyla at siniko ko s'ya pero natawa rin.

Gago talaga 'to! Tawag n'ya sa mga kaklase naming babae ay "frogs" oh, 'di ba! Ang kalokohan talaga nitong babaeng 'to.

"Hi!" Malanjot na bati ng mga girls sa kasama namin pero kami ay nginitian lang.

Ngiti kayo riyan.

"Ang dami nagbago sa itsura n'yo!" Natatawang ani ng mga kaklase ko noon.

Nakakamiss din pala maging high school ano?

Nagkuwentuhan kami saglit nang makumpleto kami.

"Adeline, sasagutin mo na raw ba si Adrian?" Tanong ni Melanie.

"Ha?"

Napatingin ako kay Adrian na nakatingin lang sa'kin ngayon. Kinabahan ako bigla.

"Tss, don't force her! Mas pangit tignan kung parang napilitan lang siyang sagutin si Adrian." Pagliligtas ni Kyla sa'kin.

"Tama! Mas maganda na 'yung sure at handa si Adeline sa pakikipag-relasyon." Singit ni Eduard.

"Kaya ikaw, Adrian. 'Pag sinagot ka ni Adeline ay alagaan mo 'yan dahil 'pag sinaktan mo 'yan at linoko ay tandaan mo na maraming sasalo riyan." Banta ni Jake.

Natawa naman kami at ilang lalake pero ang mga babae ay pekeng ngumiti lang.

"Maglalaro ba kayo ng baraha, Ky? Lia?" Tanong ni Walter sa'min.

Nakita ko na may ibang sumama ang tingin sa'min ni Kyla pero dahil matapang ang isang 'to ay tinignan n'ya pabalik.

"Hindi, enjoy na kayo riyan. Sasayaw kami ni Lia!"

Ha? Sasayaw?

"Naku po. Hoy, bantayan n'yo 'tong dalawang 'to!" Utos ni Eduard kay Gerald at Jake.

"Oo, hindi kami lalaro. Sige na, alam n'yo na signal kung sakali." Jake winked at us and Kyla blowed a kiss pero inilagan nilang lahat kaya tawa kami ng tawa.

Bumaba na kami ni Kyla mula sa second floor at dumiretso sa dance floor. Akala ko sasayaw na kaagad pero dumiretso kami sa isang mini bar na nasa gitna ng dance floor at may sinabing inumin si Kyla.

"We're going to be wasted!"

Unang lagok sa binigay niyang alak ay nahilo ako at parang namawis na 'ko. I got in the mood kaya nagsasayaw-sayaw na kami ni Kyla. Hindi ko alam kung naka-ilang drinks kami pero basta ang alam ko...

Nakipag showdown pa kami ni Kyla.

Hindi ko alam ilang oras na kami sa dance floor kaya naman nang nakita ko si Kyla na may kahalikan nang ibang lalaki ay hinayaan ko na. Nahihilo ako pero bawat bunggo ko ay nakakapag-sorry ako.

Fuck! Nasusuka ata ako.

May nakabangga na naman ako at natalisod pa, kung hindi ako nasalo ay baka sumubsob na mukha ko sa lapag.

"Hala! Sorry! Sorry!" Tinignan ko ang lalaki at nagulat ako na nakatitig lang s'ya sa'kin at bahagyang nanlaki ang mata.

"It's... fine..." Mabagal niyang sabi at itinayo ako ng maayos bago pakawalan ang pagkakahawak sa'kin.

Guwapo 'to, ah! I smiled at natapilok na naman ako nang aalis na sana.

"Naku po! Adeline naman!" Sinalo ako ni Adrian kaya laking pasalamat ko.

Napaatras ako at may naapakan naman na paa. 'Yung guwapong guy ulit. "Hala, sorry talaga-huk!" sininok na 'ko.

"Sorry, bro, she's wasted." Paumanhin din ni Adrian sa naapakan ko. "Adeline Thania! Tara na." Hinihila na 'ko ni Adrian habang natatawa dahil siguro sa kinikilos at itsura ko.

"Vermone! Tara rito!"

"Adrian, nasusuka ako."

"Ay, putangina. Ito! Cr! Dali mo. Hintayin kita rito sa labas." Iginiya ako ni Adrian hanggang sa pintuan ng girls restroom.

Uy! Ako ulit mag-isa pero hindi na 'ko nagkaroon ng oras para mag celebrate dahil nasuka na 'ko kaagad sa may malapit na toilet bowl.

Nabawasan bigat ng pakiramdam at tiyan ko nang matapos. I flushed the toilet nang tingin kong tapos na. Umihi na rin ako pero syempre sa ibang cubicle.

Hindi ko dala ang bag ko. Kumuha na lang ako ng tissue para tanggalin ang kaunting make-up. Naghugas na rin ako ng mukha. Iniladlad ko na rin ang buhok ko at kaunting ayos pa ay lumabas na rin ako ng banyo.

Nakita ko si Adrian na nakasandal lang sa pader at nang makita ako ay inabutan kaagad ako ng tubig.

"Ayos ka na?" Tanong n'ya.

"Yeah, salamat. Naginhawaan ako." Sagot ko pagkatapos uminom ng tubig,

Tinignan ko ang paligid at nakitang kaming dalawa lang ni Adrian ang nasa hallway na 'to. Maybe I should take this chance to talk to him.

"Do you love me?" Tanong ko sa kaniya at napa-awang ang labi ni Adrian. "Gaano mo kagusto na maging girlfriend ako?" Tanong ko ulit. "Ano ang nagustuhan mo sa'kin?"

"Adeline..." Tawag lang n'ya sa'kin.

"Sorry..." Panimula ko na.

At napayuko lang si Adrian. Napabuntong hininga s'ya at paunti-unting tumango. "This is the fifth time now, huh? Okay..." Pait na ngumiti si Adrian at tumango nang marahan.

I suddenly felt bad! "I'm sorry. Hindi ko pa rin ramdam na mapasok sa isang relasyon. You deserve someone better. You deserve someone who deserves more of your love. You deserve someone who'll love you back more than you could imagine." I hugged him and he hugged me back.

Naramdaman ko ang tango n'ya sa balikat ko. "Thank you for giving me a chance to try." Bulong n'ya and I smiled.

I bit my lower lip dahil naiiyak ako pero pakiramdam ko naman ay 'di ko pagsisisihan ito. I don't want to be selfish. He's a great man. But I just know it's not me who deserves him.

"Well, move on na siguro ako niyan." Biro ni Adrian at natawa kaming dalawa. "About your question..." Panimula ni Adrian. "Yes, I love you. Gustong-gusto kita maging girlfriend dahil napaka jackpot mo dahil sa ugali mo. Nagustuhan kita dahil sa buong pagkatao mo." He poked my nose. "I guess it's not me... You deserve someone who'll take good care of your kind heart and fragile self. You're strong but you also need to be protected." He smiled.

I smiled at his statement. We said our goodbyes na para bang hindi kami magkaibigan kaya natawa na lang kami sa huli.

Sabi ni Adrian ay sasayaw s'ya sa saglit. Inutusan na n'ya 'kong umakyat pero gusto ko muna hanapin si Kyla.

"Malandi ka! Ba't ang tagal n'yo ni Adrian sa bathroom!" Rinig kong sabi ni Kyla.

"Gago, sumuka ako! Tska... nag-kausap na kami."

"Oh, s**t! He stopped courting you na or what?" Kulit na kaagad ni Kyla.

Dahil alam kong gusto ni Kyla ng detalyadong detalyado ay kinuwento ko ang lahat mula una.

"Aww! Yes, he indeed deserves someone better." Tumatangong pag-sang-ayon ni Ky.

"Yup,"

"Oh, why did you remove your make-up?! Pati buhok mo!" Turo ni Ky sa mukha ko.

"Nagulo noong sumuka ako." Natatawang sagot pero sinimangutan lang ako ni Ky.

Umakyat na kami ni Kyla sa couch kung saan naglalaro pa rin ng baraha sina Ethan.

"Wasted na kayo?" Tawang tanong ni Walter.

"Basted na si Adrian." Kuwento kaagad ni Kyla kaya napapikit ako nang mariin dahil alam kong uulanin ako ng mga tanong.

"HA?"

"Hindi na 'ko nagulat."

"Ouch! HAHAHAHAHA hindi talaga meant to be."

"Seryoso?"

Mabuti na lang at mga boys na lang nandito. Hindi ko alam nasaan ang ibang girls.

"Hindi pa talaga ako ready. He doesn't deserve me." Agap ko kaagad bago sila magtanong.

Naintindihan naman nila 'ko at aasarin daw nila si Adrian pagbalik sa taas.

Nakaupo lang ako sa dulo ng couch at si Kyla na nakisali na rin sa pakikipaglaro ng baraha. Nagpapahinga na lang ako para ako na mag drive pauwi sa condo.

"Hoy, gusto ko na umuwi!" Lasing na sabi ni Aaron.

"Hoy, hoy!" Pigil ko kaagad. "Mag da-drive ka?"

Parang batang tumango si Aaron.

"Hindi ka puwede mag drive!" Tumayo ako at kinuha ang susi ng sasakyan n'ya. "Hoy, uwi na tayong lahat." Aya ko kina Eduard at napatingin lang sa'kin.

"Saglit, Lia! Five minutes!" Tawad ni Eduard sa oras.

Tinignan ko ang oras at nakitang mag a-alas dose na pala!

"ISA!" Bilang ko na at lahat sila ay tumayo na at nagligpit.

"Si Adrian?" Tanong ko dahil s'ya lang wala.

"Ayown." Turo ni Aaron kay Adrian na paakyat na papunta sa'min.

Hindi naman s'ya mukhang lasing.

"Uwi na?" Tanong ni Adrian sa'kin at tumango ako.

"HOY! PAREH, BALITA KO NA-BASTED KA NA NAMAN." Panimula ni Eduard sa pang-aasar kaya tumawa sila.

Ngumiti lang si Adrian at pinakyuhan sila. "At least naligawan ko. Eh, kayo? Hangging amin lang?" Pagyayabang ni Adrian.

"Ay, gago ka, ah!" Natatawang sabi ni Walter.

At ayon. Nagbardagulan na sila but in a fun way. Tama nga hinala ko na hindi makakapag drive si Kyla. Mabuti na lang talaga nagpahinga ako kanina.

"Hoy, sure ka ba na kaya mo, Lia?" Nag-aalalang tanong ni Jake.

"Bago ko hatid si Aaron susundan ko sila Lia." Bilin ni Adrian.

"Bye, boys! Ingat!" Paalam ni Kyla.

"Ingat kayo!" Paalam ko na sa kanila.

Sinundan nga kami ni Adrian hanggang makarating sa condo para mabantayan ang pagda-drive ko. Nagpasalamat din naman ako sa kaniya.

"Alam mo ba..." Kuwento ni Kyla nang makarating kami sa condo.

"Hindi."

"Seryoso kasi!"

I chuckled. "Oh, ano?"

"Kilala mo pa 'yung Ethan? 'Yung taga North Univ?"

Ethan? Huh? Sino?

"Ah, I knew it! Hindi mo sila matandaan. Pero feel ko nakita ko si Ethan kanina." Tumatangong sabi ni Kyla.

"Sige," Antok na sabi ko sa kaniya and she just groaned.

Nang makaligo ay kaagad na 'ko nakatulog sa sobrang pagod at dulot na rin ng alak.

"Huy! Gising!" Pinalo ako ni Kyla ng unan.

"Hm?! Ano?!" Asar na sabi ko.

"Nagugutom na 'ko!"

Ano? Kinusot ko ang mata ko at nakitang 10:30 na ng umaga. Tumango ako at bumangon na para maghilamos at ipagluto ng almusal ang isang 'to.

"I also cooked cream of mushroom soup. Want coffee?" Sambit ko kay Kyla nang makita na s'ya sa kitchen island, hinihintay akong matapos.

"Sure lang pero I'll make my own coffee na. Want one?"

"Yep, paki-lagyan ng yelo, please." Bilin ko.

"I know, sis!"

Nang matapos ang lahat ay nagkuwentuhan lang kami habang kumakain.

"Sinong Ethan ba sinasabi mo?" Asar na sabi ko dahil kanina pa s'ya.

"Ugh! Your memory is so good at remembering everything except for boys! Noong highschool tayo?!"

"Paalala lang na sobrang wala akong interes sa mga lalaki noong highschool tayo." Banggit ko at bumagsak bigla ang balikat n'ya.

"Do you even remember your painting?!" Naiinis nang tanong ni Kyla.

"What about it?" Walang interes na sagot ko.

"Ugh! Never mind. I'll find him myself." She winked.

Wow, her mood changed so fast like a blink of an eye.

"Adrian? Who's Adrian?" Tanong ni Vermone.

"Adrian Lewis Carsula. Um-attend din sa kasal natin 'yon." Sagot ko naman.

We're now here at some park. Katatapos lang mag lunch.

"He courted you for a year? Ta's binasted mo s'ya nang limang beses?"

"Why are you so curious about that?" I chuckled.

"Pero basted pa rin s'ya..." He ignored my question. "And here I am... Married to Adeline Thania na gusto ng lahat." He smirked like he accomplished his biggest achievement.

"We'll get divorced soon, though," I smirked.

Nawala lang ang ngisi ko nang mapansin na seryoso lang itsura n'ya.

"You can cook, right?" Tanong n'ya.

"Yeah, why?"

"Can you be a wife material? I mean... Can you take care of me like you love me or can I experience your care? Before we get divorced?"

What? What the heck is that suggestion?! Of course, I'll take care of him! I will not treat him badly just because I don't want him!

"I'm not a bad wife just because I don't like you means I'll treat you badly!" I pinched his cheeks at ngumiwi lang s'ya. "Of course I'll take care of you." My voice became softer more than I could imagine.

Vermone smiled a little pero kinagat n'ya bigla ang ibabang labi n'ya kaya nawala ang ngiti n'ya.

"On our last night here in Paris... Doon tayo punta sa Eiffel Tower."

"I like that." I nodded.

We spent the whole day walking around parks and eating.

"Red wine 'to 'di ba?" Sambit ko.

"Be careful though. Mataas ang alcohol content niyan."

"I have high tolerance for alcohol. It doesn't matter." Yabang ko at ngumisi bago inumin ang baso.

Vermone also smirked. "Let's see about that."

We ate steak and some pasta and it's very delicious. Nakailang wine kami dahil nagpapalakasan ata kami and I'm prooving to him that I have high tolerance!

I was about to call a waiter to refill my wine but he stopped me.

"That's enough. You proved it already. Let's go back in our hotel."

Hm? Pumayag na rin ako. He paid for our meal tonight and we quickly went back to our hotel.

Pagdating sa room ay nauna na 'kong naligo at mabilis na sumunod s'ya.

I wore my white silk pajamas tonight.

"Ver," Tawag ko sa kaniya.

He really looks so hot with his damp hair. He's wearing jogging pants and a white shirt.

"Let's sleeep?" Tanong n'ya at tumango ako.

Hinintay ko siyang matapos hanggang sa tumabi na s'ya sa'kin.

"Ang suwerte ng mamahalin mo kung sakali alam mo ba 'yon?" Putol ko sa katahimikan na namamagitan sa'min.

"Hm? How can you say that?" He asked.

"You love different. Base sa sinabi mo sa'kin noong nag museum tayo... Wala lang. You deserve someone who deserves your love." I smiled and felt a little hurt 'cause I am hoping, too...

There's a part of me na sana ako 'yon at kahalati na ayaw kong maging selfish. Naiinggit ako dahil pinapangarap ko ang lalaking gan'on.

"You deserve so much." He whispered and pulled me closer to him.

"I think you deserve me but I don't deserve you. You're an ideal wifey material. I know you'll be the best wife. I know you'll become the best mom because you're loving. You're beautiful inside... and outside." He whispered and kissed me before I could say anything.

I welcomed his kissed whole heartedly. No doubts or regrets.

"I wish you're mine." Naliliyong bulong ko.

"I'm your husband, Adelia." He whispered back and he positioned himself on top of me.

Our kisses became wild. It's my first time experiencing this! Tingin ko ay walang titigil saamin ngayong gabi.

"Ver..." I whispered.

"Hm... Aaminin kong medyo matagal na 'kong sabik sa'yo at baka masaktan kita."

"Please..." Pagmamakaawa ko.

"Please, what?" Vermone chuckled.

I lifted his shirt a bit which made him groan. Pinikit n'ya ang mata n'ya at pagdilat nito ay puno na ng pag-aalab ang mga mata. His kisses became more wildly.

He cursed and stopped kissing me. He removed his shirt in a manly way and he removed my sando, too. Wala akong suot na bra kaya nagulat s'ya nang kaunti.

"Fuck." Stressed niyang sabi at hinalikan ako.

His kisses slowly went down from my neck to my breasts. Lumiyad ako nang mahawakan n'ya ang boobs ko.

"Feels soft." Bulong n'ya.

"First time?" I smirked.

He smirked back. "But I know what to do." As soon as he said that he sucked my breast and I moaned.

His other hand was playing with my other boob as he was sucking the other.

"Ver... Please... Vermone."

"Adeline Thania..."

Bumaba na ang mga halik n'ya sa puson ko hanggang sa paunti-unti niyang hinuhubad lang mga short ko.

"You shaved..."

I bit my lower lip because of embarrassment.

"This is will be a long night."

Oh, damn.