Truth Really Hurts

Yna POV "Nag sinungaling ka parin!" Umiiling kong hindi makapaniwalang saad kay Aethan. "We had a dare, and that is---" "What? That is? Ang paglaruan ako!? Para ano! Pagmukhain akong tanga! God! Aethan! Grow up!" Halos pumiyok ako. Nakakainis! "I'm sorry ok!? That just a game. Wag mong seryosohin." Napatingin ako nang deretso sa kanya. As in deretso. "Wag kong seryosohin? Dapat nung una palang, hindi niyo na ginawa! At naniwala ako sayo! Pinag katiwalaan kita! Kasi akala ko iba ka sa mga tao na nangloko sa akin at nag sinungaling!" "I didn't said you to trust me!" Tumulo ang luhang kanina ko pa pinipigilan. "And you didn't tell me too, to not trust you!" I shouted out my angriest. "End of Discussion, It is not my fault if you trust me. And it's not my fault if you hurt." Iniwan niya akong mag isa. Isn't he right? Isn't his fault because he played my feeling? or it's my fault because I trust him even I don't know his personality? Sino nga ba ang may kasalanan? Ako na nasaktan niya? O ako na nasaktan dahil sa pagtitiwala ko sa kanya? Lahat na lang sila niloko ako! Lahat sila nag sinungaling! Ang sama ko bang tao? Nakakainis! Totoo nga, Truth Really Hurts. Lalo na kung minahal mo ang taong nag sinungaling sayo. Paano nga ba nag simula ang lahat? Paano ba nag simula ang mga kalokohang 'to? F L A S H B A C K Marami akong daladala. Dahil nag lilipat ako sa bago kong apartment. I want to be independent. "Miss, if you don't mind I will help you." Saad nang isang gwapong nilalang na nasa harapan ko. OMG!! Whaaa! He's so damn! Handsome! Ok! Ok! Kalma! Yung mata niyang nangungusap! Mahabang pilikmata na meron siya. Pointed nose, and his natural red lips! Whaaaa!! I'm gonna die! It is called love at first sight? Or it is called pag ibig? "Miss? Hei! Miss?" Nabalik naman ako sa ulirat at napapahiyang tumingin sa kanya. "If you don't mind its pleasure to me if I'll help you." Ang ganda nang boses niya. At in fairness, hindi siya bad breath! "Bahala ka na nga." Napabalik ako sa ulirat nang aalis na ito. "Eto naman! Hindi mabiro! I need help ok!? Can you bought this? It's so Heavy, and I'm so tired." Nag mamakaawa kong saad. Gosh! Ikaw ba naman? Kaya mo bang buhatin ang limang maleta? "Dito ka titira?" Tanong niya habang nag kakape siya, gatas kasi ang iniinom ko. "Yes." Sagot ko. "I see, I guest, it is your first time to live without your parents, right?" Tanong niya. "Yes." Ang taray ah! Isang tanong isang sagot. At hindi rin naman siya masyadong pakialamero. Maganda naman itong apartment na narentahan ko, actually it is good for two. "Ah.. How's your feeling when you entered here?" Tanong niya. Hmmm. Actually, kinakabahan ako. First time ko kasi, nasanay na kasi akong nasatabi ko lagi sila mommy. "Exciting?" Hindi ko siguradong sagot. "Hahaha... Alright, I have to go now, I think my friends are now waiting me." Pag papaalam niya. Enebeyen! Aalis agad siya? Nakakainis naman. "Ah... Eh. Sige, hatid na kita sa labas." Pagkatapos ko siyang ihatid sa labas, pumasok naman na ako agad sa Loob nang apartment, marami pa kasi akong aayusin. "Haist! New life." Bulong ko. "Hala! Hindi ko nga pala nakilala yung handsome guy!" Bigla ko na lang na alala. Bakit ko ba nakalimutan? Sa wakas! After five hours na tapos na rin! Haist! I'm so tired! I already clean my apartment, hanggang sa sulok sulok. Nakatulog na lang ako nang dahil sa pagod. AETHAN POV "You're 10 minutes late, superman!" Nakipag Fist punch muna na ako kina Ethan he's my TWIN brother, john and Vincent they're my friends. "Why are you late?" Chismosong tanong ni John. "May tinulungan lang ako." Umarko ang pagtaas nang kilay nila sa akin at parehas silang tatlo na halos three inch na lang ang paggitan namin. Eh, may balak pang ilapit. Minsan naisip ko kung nababakla nga talaga sila dahil sa akin. "Ano na? Tititigan mo lang ba kami? I know I'm handsome, so? No need to face that." Masamang tingin ang pinukaw ko sa kakambal ko dahil sa sinabi niya. Hambog. "Tch! As usual nag pakabayani na naman yang kambal mo." Sinamaan ko naman nang tingin si John. "Tch!" Nag kwentuhan lang kami habang nakain. "So ano? Deal ka ba?" Hmmm... "Pag iisipan ko." Saad ko kay John. Ayoko nang makasakit ng tao. YNA POV "So? Kamusta?" Tinignan ko sandali si Ella. "Siyempre na ninibago, pero hindi mo naman maaalis sa akin yun." Sagot ko. "Sabagay! Ai! You said na good for two yung apartment na tinitirhan mo diba? Yung pinsan ko kasi! Gusto rin maging 'independent' so I guest, na dun na lang kayong dalawa! Don't worry, mabait yun." Napatigil naman ako sa Pag lalagay sa cart nang mga pinipili kong pagkain. "Babae?" Tanong ko. "Lalaki." Tinaasan ko siya nang kilay at humarap sa kanya. "Are you damn serious? Ella, I'm a girl and your cousin is a guy. Do you think that's good to see that we live in one apartment? Kung ikaw okey lang eh." Pangangatwiran ko. Tama naman ako eh. "Trust me! Mabait yun, sa sobrang bait nun kulang na lang mag pari yun." I sigh. "Kikilalanin ko muna." Ngumiti naman siya nang malaki. Ayoko rin naman kasi tanggihan ang babaeng 'to. Pagkatapos naming mag grocery, nakipagkita kami sa Pinsan niya. Nakipag kita kami sa isa sa mga restaurant na malapit lang. "Long time no see!!" Dahan dahan kong tinignan yung nag salita. "Hi! Couz! Long time no see! Sit down!" Umupo naman agad yung pinsan niya. "Hmm... Carlo, this is Yna, and Yna this is Carlo." Pag papakilala niya sa amin. Nginitian ko naman ito, at alam kong nahalata niyang pilit. "I will straight, hindi ako sanay na may kasamang lalaki sa isang bahay at hindi rin yun magandang tignan." That's my other attitude. 'RUDE' "Who said that I'm a guy? Girl? Pwede. I'm a Beautiful gorgeous pretty girl." Muntik nang malaglag ang panga ko sa sinabi niya. Kaya agad ko namang ininom ang juice ko. "Bakla ka?" Gulat kong tanong, hindi halata Gosh! Ang gwapo kaya niya! Hawig niya si Tan Felix. I can't believe this! "Bakla? No! No! No Girl! Like what I said I'm a girl." Napatingin naman ako kay Ella na halatang gulat din. "Ah... Excuse me lang besie!" Hinila naman niya si Carlo. I can't believed! Sayang ang gwapo pa naman niya. Pero, ok na yun. At least! Babae parin ang makakasama ko. Pero bakit ganun magulat si besie? "Hmm... What can you say? Pasok na ba ako sa standard mo?" Napakunot naman ang noo ko sa sinabi niya. "Standard?" Takang tanong ko. "I mean, pwede na ba akong maki apartment sayo? Para rin makasama ko kayo nang pinsan ko sa mga bonding, and besides. We both want to be independent, right?" Napangiti naman ako sa sinabi niya. "Sabagay, ok! Pumapayag na ako." Nakangiti kong sagot. "Bongga! Tulungan niyo ako ah! Ngayon din, ora mismo! Lilipat na ako." Natawa naman ako sa sinabi niya. Tinignan ko naman si Ella, kasi parang kanina pa siya hindi nag sasalita. Still shock? "Are you okey?" Tanong ko. "Ah... Oo naman. Let's go." Pag yayaya niya. Pagkatapos naming kumain duon, tinulungan na namin si Carlo na mag impake at pumunta na kami sa Apartment. JOHN POV "How's the occupants?" Tanong ko sa manager na in--assign ko para pangalagaan ang apartment na iniwan dito ni daddy. "Ok naman sila, they satisfied here." "Glad to hear that. So? Can I see and talk to our residents here?" Tanong ko. "Of course Sir. Follow me sir." Sinundan ko naman siya tulad nang sinabi niya. Pagkapunta na pagkapunta ko sa mga apartment, hindi na ako nag aksaya ng oras. I talked to our occupants. "I'm glad to hear that you chose our apartment. And we will do our best for you to satisfied here." Nakangiti kong saad. "Thank you sir." Nakakailang apartment na kami at last na ang pupuntahan namin. *DING DONG* "Wait!" Rinig kong sigaw sa loob. "Good morning ma'am Yna." Bati ni Jun siya ang manager. "Ah, Good morning. May problema ba?" Tanong nang isang babae. Hindi siya ganun katangkaran hindi rin ganun kaliit. Tinignan ko siya mula ulo hanggang paa. One word to say She's pretty. "Wala naman. Nag iikot lang siya Yna, He's John. The son of the owner of this Apartment." Tinignan naman niya ako. And I guess, siya ang pinaka bata sa lahat nang umuupa. "Nice meeting you po." Magalang niyang saad. Nginitian ko naman siya. "Can we come in?" Tanong ni manager Jun. "Ah, sige ho." Pumasok naman kami sa loob. Organisado ang lahat nang gamit. Halatang babae talaga ang nakatira. "Where's Carlo?" Tanong ni Manager Jun. "Umalis po, may bibilhin po daw kasi siya." Sagot niya. "Ahhh..." "I just want you to know if you need something don't hesitate to tell." Saad ko. "Sige po, gusto niyo po nang Coffee?" Tanong niya. "Thank you, but I need to go. I have more client's to meet." Gusto ko pa sanang mag stay kaso nakakahiya. "Ganun po ba? Sige po." Tumayo na kami at Lumabas. "Kelan pa lumipat yun dito?" Tanong ko kay manager Jun. "Nung nakaraang Araw pa po." "Ah... What's her name again?" Tanong ko. "Yna, Yna Mae Vinto po." Nice name. Bagay sila ni Aethan. Hahaha...