7. BÖLÜM
ALTAY
Defteri iyice yakınlaştırıp tekrar tekrar baktım. Siktir, bu kadar çabuk mu oluyordu bu işler? Resmen bir gecede evlenmişiz de haberimiz yok anasını satayım.
‘’Bu... bu ne demek şimdi? Evlendik mi biz yani?’’
‘’Maalesef.’’
‘’Allah Allah, bir de maalesef diyor. Ben inanılmaz mutluyum ya şu an!’’
Gergin nefesimi bırakıp cüzdanı cebime attığımda kapıya yöneldim.
‘’Beklesene beni, nereye gidiyorsun?’’
‘’Odama!’’
‘’İyi de ben ne yapacağım?’’
‘’Canın ne istiyorsa onu!’’
Hızlı adımlarla odama girdiğimde kapıyı sertçe örtüp kendimi yatağa bıraktım. Sikerim böyle işi be! Biz neyin peşindeyiz, düştüğümüz duruma bak.
Kapı bir anda açıldığında hızla doğruldum.
‘’Yol geçen hanı mı kızım burası, öyle dan diye giriyorsun! Kapı çalma adeti yok mu sizin oralarda?”
