10 Ways of Microcheating

Mainit sa loob ng gymnasium. Hindi dahil sira ang mga electric fan—kahit iyon din ang isa sa mga dahilan—kundi dahil halos buong first-year students ng department nila ay nasa loob noon para tapusin ang kani-kanilang projects. Sa isang sulok ng gymnasium, nakaupo si Hailey sa sahig habang nakasandal sa bleachers. Nasa harap niya ang isang malaking illustration board na kalahati pa lang ang nalalagyan ng lettering. Maingat niyang sinusulat ang bawat letra. PILIPINO: WIKA, KULTURA, AT PAGKAKAKILANLAN Huminto siya sandali, pinagdikit ang dalawang kilay, at pinagmasdan ang ginawa niyang letter. “Ang pangit.” Binura niya. Sinulat ulit. “Mas pangit.” Binura ulit. Napabuntong-hininga siya. “Bakit ba kasi hindi na lang drawing ang pinagawa sa amin?” Inilapag niya ang marker at minasahe ang kamay. First year college pa lang siya, pero minsan pakiramdam niya pang-thesis na agad ang mga requirements ng professors nila. “Hailey!” Napalingon siya. Nakita niyang papalapit si Marie habang may hawak na dalawang libro. Nakasuot ito ng PE shirt, nakatali ang buhok sa mataas na ponytail, at may expression na parang may ibabalitang napakahalaga sa buong mundo. “Hailey!” ulit ni Marie. “Ano?” tanong ni Hailey. “May nakita akong libro.” Napatingin si Hailey sa dalawang hawak nito. “Wow. Congratulations.” “Hindi, seryoso!” “Libro lang.” “Hindi ordinaryong libro!” Umupo si Marie sa tabi niya at inilapag ang dalawang libro sa sahig. Tiningnan ni Hailey ang una. 10 Ways of Micro-Cheating Napakunot-noo siya. Tiningnan niya ang pangalawa. 10 Red Flag Signs You Should Never Ignore Tumingin siya kay Marie. Tumingin ulit siya sa libro. Tumingin ulit kay Marie. “Marie.” “Hmm?” “Bakit?” “Maganda kasi!” “Para saan?” “Para sa future.” “Anong future?” “Future mo.” Napahinto si Hailey. “Ha?” Tumawa si Marie. “Girl, hindi mo ba naiintindihan?” “Hindi.” “Relationship.” “Ah.” “Dating.” “Ah.” “Love.” “Ah.” “Heartbreak.” “Marie, wala akong jowa.” “Exactly!” Napakurap si Hailey. “Anong exactly?” “Wala kang jowa.” “Oo.” “Kaya kailangan mong maging prepared.” Napailing si Hailey. “First year college pa lang ako.” “So?” “So wala akong kailangan na relationship survival guide.” “Hindi mo alam.” “Ano?” “Baka bukas may ma-meet kang lalaki.” “Bukas?” “O mamaya.” “Marie.” “Okay, next week.” “Hindi nga ako naghahanap.” “Hindi naman kailangan maghanap. Minsan kusa silang dumarating.” “Parang delivery?” “Exactly.” Napatawa si Hailey. “Ang weird mo.” “Thank you.” Kinuha ni Marie ang librong 10 Ways of Micro-Cheating at iniabot kay Hailey. “Basahin mo.” “Bakit?” “Para alam mo.” “Alam ko naman ang cheating.” “Talaga?” “Oo.” “Define cheating.” Napaisip si Hailey. “Kapag may jowa ka tapos may iba kang gusto.” “Wrong.” “Kapag may iba kang ka-date?” “Medyo.” “Kapag may iba kang hinahalikan?” “Obviously.” “Kapag may iba kang ka—” “Okay! Gets ko na!” Tumawa si Marie. “Hindi lang physical ang cheating ngayon, Hailey.” “Eh ano?” “Micro-cheating.” Binasa ni Hailey ang title. “Micro-cheating…” “Small things.” “Like?” “Like flirting.” “Okay.” “Secret chats.” “Okay.” “Deleting messages.” “Okay.” “Having someone you secretly look forward to talking to.” Tumigil si Hailey. “Medyo specific.” “Exactly!” “Pero kung friends lang?” “Depende.” “Depende saan?” “Sa boundaries.” Napatingin si Hailey sa libro. “Ang complicated.” “Love is complicated.” “Wala pa nga akong love life.” “Mas magandang matuto ka muna bago ka magkaroon.” “Parang exam?” “Oo.” “Magre-review ako bago ako mag-jowa?” “YES!” Natawa si Hailey. “Grabe.” “Basahin mo.” Kinuha niya ang pangalawang libro. “Eto naman?” “Red flags.” “Bakit dalawa?” “Para complete package.” “Marie, hindi ako ikakasal bukas.” “Hindi natin alam.” “Wala nga akong jowa!” “Pero baka meron ka mamaya.” “Paano mangyayari iyon?” “Malay mo.” “Marie…” “Hailey…” Nagkatinginan sila. Pareho silang natawa. “Basta,” sabi ni Marie, “basahin mo.” “Bakit ikaw hindi mo basahin?” “Alam ko na.” “Paano?” “Expert ako.” “Wala ka rin namang jowa.” “Exactly.” Napailing si Hailey. “Hindi kita maintindihan.” “Basta. Kunin mo na.” Tumayo si Marie at inayos ang strap ng bag niya. “Saan ka pupunta?” “Babalik sa room. May tatapusin pa ako.” “Eto?” tanong ni Hailey habang itinuturo ang libro. “Sa’yo na.” “Libre?” “Libre.” “Bakit?” “Para sa future mo.” “Hindi ba dapat may bayad ang advice?” “Walang bayad ang trauma.” “Marie!” Tumawa si Marie. “Bye!” “Bye.” “Basahin mo!” “Oo na!” “Promise?” “Oo!” “Good!” Tumalikod na si Marie at naglakad palayo. Ilang segundo siyang pinanood ni Hailey. “Ang weird talaga nun.” Binalikan niya ang illustration board. Pero ilang segundo lang, napatingin ulit siya sa librong nasa tabi niya. 10 Ways of Micro-Cheating. Kinuha niya iyon. Binasa ang title. “Micro-cheating…” Bahagya siyang napangiti. What if basahin ko nga? Hindi naman dahil may kailangan siyang paghandaan ngayon. Wala siyang boyfriend. Wala siyang ka-talking stage. Wala rin siyang crush. At least, iyon ang pinaniniwalaan niya. Pero naisip niya— What if someday magkaroon ako? Paano kung hindi niya alam kung ano ang red flag? Paano kung masyado siyang trusting? Paano kung may ginagawa sa kanya na hindi niya napapansin? Huminga siya nang malalim. “Okay.” Binuksan niya ang libro. “Para prepared.” Inilagay niya sa tabi ang marker. Habang naghihintay matuyo ang lettering sa illustration board, nagsimula siyang magbasa. __________________________________________________________________________________________________________ Lumipas ang halos dalawampung minuto. Tahimik si Hailey. Nakalapat ang libro sa kaniyang mga hita habang binabasa niya ang bawat page. May hawak siyang maliit na sticky notes. Sa isang page, nagsulat siya: “Flirting kahit may partner = possible micro-cheating.” Sa isa: “Secret conversations.” Sa isa pa: “Seeking validation from someone outside the relationship.” Napataas ang kilay niya. “Grabe.” Nagpatuloy siya. “Emotional attachment…” Huminto siya. “Ang complicated talaga.” Nagsulat siya ulit. Important. Pagkatapos, binasa niya ang isang bahagi tungkol sa pagtatago ng conversations. “Deleting messages…” Napakunot-noo siya. “Kung wala namang masama, bakit kailangan burahin?” Tumango siya sa sarili. “Okay. Makes sense.” Napatingin siya sa paligid. Tahimik ang side ng gymnasium. Sa kabilang bahagi, may ilang estudyanteng naglalaro ng sepak takraw habang naghihintay ng klase. Hindi niya sila pinapansin. Masyado siyang engrossed sa libro. Hanggang— THUD! “Aray!” Biglang tumama ang isang mabilis na bola sa noo niya. Napaatras siya. “Aaaah!” Napahawak siya sa noo. “Aray! Aray! Aray!” Napatingin ang ilang tao sa paligid. “Anong nangyari?” tanong ng isang estudyante. “Bola!” sigaw ni Hailey. Tumayo siya habang hawak ang noo. “Ang sakit!” May isang lalaki na mabilis na tumakbo papunta sa kanya. “Sorry!” Hindi agad nakatingin si Hailey. “Ang sakit naman—” Huminto siya. May kumuha ng bola sa tabi niya. At nang tumingala siya— Biglang naging tahimik ang mundo. Matangkad. Moreno. Payat pero halatang muscular ang katawan. Makapal ang kilay. Mahahaba ang pilikmata. At malalaki ang mata. May bahagyang pawis sa noo dahil galing sa paglalaro. Hawak niya ang sepak takraw ball sa isang kamay. “Sorry talaga,” sabi ng lalaki. “Hindi ko sinasadya.” Nakatingin lang si Hailey. Walang lumalabas na salita sa bibig niya. At sa utak niya— Pag-ibig by Sponge Cola. Parang may sariling background music ang universe. Hindi naman dapat ganito. Bakit may soundtrack? Bakit slow motion? Bakit parang lumalapit siya kahit hindi naman? “Okay ka lang?” Tahimik. “Miss?” Wala pa rin. “Hailey?” Napakurap siya. Hailey? Hindi naman siya tinawag ng lalaki sa pangalan. Sarili niyang utak lang iyon. “Ah—” Tumingin siya sa lalaki. “Ah…” “Sorry,” ulit ng lalaki. “Okay lang.” “Sure?” “Oo.” “Hindi ka nahilo?” “Hindi.” “Masakit?” “Hindi.” Napahawak siya sa noo. “Medyo.” Napangiti nang bahagya ang lalaki. “Sorry.” Tumango si Hailey. “Okay lang.” Kinuha ng lalaki ang bola. “Sorry ulit.” Tumalikod siya. Naglakad pabalik sa court. At naiwan si Hailey na nakatayo. Hindi gumagalaw. Hindi nagsasalita. Hindi humihinga nang maayos. “Miss?” Napalingon siya. Ang coach. “Okay ka lang?” “Okay lang po.” “Bakit hindi ka gumagalaw?” “Ah…” “Natamaan ka kasi.” “Opo.” “Baka natuliro ka sa impact.” “Opo.” “Umupo ka muna.” “Opo.” Umupo si Hailey. Tinitigan niya ang libro sa sahig. Tapos ang court. Tapos ang lalaking naglalaro. Tapos ang libro ulit. “…” Ano ba ‘to? __________________________________________________________________________________________________________ “HAILEY!” Nagulat siya. “AH!” Napatayo siya. Si Marie. “Anong nangyari sa’yo?!” “Wala!” “Bakit pula noo mo?!” “Natamaan ng bola.” “ANO?!” Napaatras si Hailey. “Shhh!” “ANONG BOLA?!” “Marie!” “COACH!” Napalingon ang mga tao. “COACH!” “Marie, huwag!” “HELP!” “MARIE!” “COACH! MAY NASAKTAN!” Biglang nagpunta ang ilang estudyante sa kanila. “Anong nangyari?” “Okay ka lang?” “May concussion ba?” “Dugo ba?” “Wala!” sigaw ni Hailey. Lalong namula ang mukha niya. “Wala akong concussion!” “Pero sabi mo natamaan ka!” sabi ni Marie. “Natamaan lang!” “Sa noo!” “Oo!” “Malakas?” “Hindi!” “Malaki?” “Bola iyon, Marie!” “Okay, sorry!” Huminga nang malalim si Hailey. “Bakit mo kailangang sumigaw?” “Akala ko emergency!” “Hindi emergency!” “Eh namumula noo mo!” “Impact lang!” Napatingin ang lahat sa kanya. “Okay na po ako,” sabi ni Hailey. “Sorry po.” Unti-unting nagsi-alis ang mga estudyante. Pagkaalis nila, hinampas ni Hailey si Marie sa braso. “Aray!” “Bakit ka sumigaw?!” “Concerned ako!” “Pinahiya mo ako!” “Concerned ako!” “Ang OA mo!” “Pero okay ka naman.” “Umalis na tayo.” “Wait.” “Ano?” “May dugo?” “Wala!” “Sure?” “Oo!” “Okay.” “Room na.” “Okay.” Habang naglalakad sila palabas ng gymnasium, biglang ngumiti si Marie. “Wait…” “Ano?” “Gwapo.” Tumigil si Hailey. “Ha?” “Yung tumama sa’yo.” “Bola ang tumama sa’kin.” “Yung may hawak ng bola.” “Ah.” “Gwapo.” “Hindi ko napansin.” “Talaga?” “Oo.” “Hailey.” “Ano?” “Tatlong segundo kang nakatitig sa kanya.” “Hindi.” “Five seconds.” “Hindi nga.” “Ten.” “Marie!” Tumawa si Marie. Pagdating nila sa classroom, hindi agad nagsalita si Hailey. Umupo siya sa upuan niya at inilabas ang libro. Pero hindi niya mabasa. “Micro-cheating…” Napatingin siya sa isang page. “Emotional attachment…” Napatingin siya sa pintuan. “Hailey.” “Hmm?” “Iniisip mo pa rin siya.” “Hindi.” “Iniisip mo.” “Hindi.” “Yung guy.” “Hindi.” “Yung tumama sa noo mo.” “Bola nga ang tumama.” “Pero yung nagdala.” Napabuntong-hininga si Hailey. “Hindi ko nga alam pangalan.” “Mas exciting.” “Marie.” “Hmm?” “Tumigil ka.” “Okay.” Tatlong segundo. “Gwapo talaga.” Napahagis si Hailey ng eraser sa kanya. “Aray!” “Tumigil ka!” “Okay! Okay!” Tumawa si Marie. “Pero seryoso.” “Ano?” “Anong naramdaman mo?” “Masakit.” “Hindi yung bola!” “Edi ano?” “Yung pagtingin niya sa’yo.” Napatingin si Hailey sa libro. “Wala.” “Wala?” “Oo.” “Hindi ka kinilig?” “Hindi.” “Hindi nag-slow mo?” “Hindi.” “Hindi nagkaroon ng background music?” Tahimik si Hailey. Napangiti si Marie. “AH!” “Shhh!” “Meron!” “Wala!” “Anong kanta?” “Wala!” “Anong kanta, Hailey?” “Wala nga!” “May kanta!” “Pag-ibig.” “HA?!” Biglang tinakpan ni Hailey ang bibig niya. Natahimik silang dalawa. Tapos— “PAG-IBIG?!” “Shhh!” “SPONGE COLA?!” “Marie!” Napahawak si Marie sa tiyan sa kakatawa. “Hindi ako makapaniwala!” “Tumigil ka!” “Girl, nasa gymnasium ka tapos tumama ang bola sa’yo habang nagbabasa ka tungkol sa micro-cheating!” “Coincidence.” “Tapos may gwapong lalaki!” “Coincidence.” “Tapos may background music!” “Sa utak ko lang iyon!” “Mas malala!” “Bakit?” “May sariling soundtrack ang feelings mo!” “Wala akong feelings!” “Sure.” “Oo.” “Okay.” Tahimik ulit si Marie. Maya-maya, sinabi niya— “Anong pangalan?” “Hindi ko alam.” “Bakit hindi mo tinanong?” “Bakit ko tatanungin?” “Para malaman.” “Hindi naman kailangan.” “Eh paano kung soulmate mo?” “Marie!” “Okay, okay.” Napangiti si Hailey kahit ayaw niyang aminin. “Hindi ko nga alam.” “Baka same year.” “Baka.” “Same department?” “Hindi ko alam.” “Baka senior.” “Hindi ko alam.” “Baka professor.” Napatingin si Hailey sa kanya. “Ang weird mo.” “Joke lang!” Tumawa sila.